J. Maggiolo, ένας πρωτοπόρος από το 1807 της μεθόδου των εμφυτευμάτων.

 

Σχέδιο των επί μέρους τμημάτων ενός εμφυτεύματος.

Σα παλαιότερη ανάρτηση είχαμε αναφερθεί στον Anselm Jourdain  (1734-1816) ο οποίος γεννήθηκε στο Παρίσι  και ενώ αρχικά σπούδασε ανθρωπιστικές επιστήμες, αποφάσισε τελικά να σπουδάσει  χειρουργική .Για αρκετά χρόνια  δούλεψε ως συνεργάτης γνωστών χειρουργών της εποχής του στο νοσοκομείο Hotel-Dieu του Παρισιού ενώ αργότερα έγινε μαθητής του πολύπλευρου Louis Fleury Lecluse, και αφιερώθηκε στη μελέτη και τη θεραπεία παθήσεων του στόματος και της άνω γνάθου. https://historydent.blogspot.com/2022/03/anselm-jourdain-1734-1816.html

Σε ηλικία είκοσι χρονών, το 1754, απέκτησε το δίπλωμα του ειδικού στα δόντια από το Κολλέγιο του Saint Come  στο Παρίσι, ενώ το  1756 δημοσίευσε την πρώτη του πραγματεία με τίτλο “Nouveaux elements d’odontologie “.

Η σπουδαιότερη πραγματεία του Jourdain έχει τον τίτλο “Traite des maladies et operations reellement chirurgicales de la bouche”,  εκδόθηκε στο Παρίσι το 1778, μεταφράστηκε στα Γερμανικά στην Νυρεμβέργη το 1784 και στα Αγγλικά το 1849 στην Βαλτιμόρη και το 1851 στην Φιλαδέλφεια.

Το 1807, σε προχωρημένη ήδη ηλικία, ο Jourdain, γιατρός στην Ιατρική Σχολή του Monpellier δημοσίευσε με τον Ιταλό χειρουργό οδοντίατρο από την  Σχολή της Γένουας και εγκατεστημένο στο Παρίσι,  J. Maggiolo, την πραγματεία τους «Le manuel de l'art du dentiste, ou, L'État actuel des découvertes modernes sur la dentition : les moyens de conserver les dents en bon état : les mécaniques nouvelles inventées par M. Maggiolo : et tous les détails pratiques et moyens d'exécution des dents artificielles»

Διάφορες τεχνικές προσθήκης ενός μεμονωμένου δοντιού.

Σε ελεύθερη μετάφραση ο τίτλος περιέγραφε συνοπτικά το περιεχόμενο της πραγματείας: «Εγχειρίδιο της τέχνης του οδοντιάτρου, η τρέχουσα κατάσταση των σύγχρονων ανακαλύψεων για την οδοντοφυΐα: τα μέσα διατήρησης των δοντιών σε καλή κατάσταση: η νέα μηχανική που εφευρέθηκε από τον Μ. Maggiolo: και όλες οι πρακτικές λεπτομέρειες και τα μέσα κατασκευής τεχνητών δοντιών , κτλ.». 

Το περιεχόμενο της πραγματείας αφορούσε την προσθετική αποκατάσταση των δοντιών και είναι ίσως ένα από τα πλέον περιεκτικά βιβλία της εποχής του, σε τεχνικές και υλικά για την προσθήκη, μεμονωμένων δοντιών, προσθήκη ομάδας δοντιών η και ολικών οδοντοστοιχιών ενώ όλες οι τεχνικές παρουσιάζονται παραστατικά σε πέντε ξυλογραφίες. 

Διάφορες τεχνικές προσθήκης δοντιών με την χρήση συρμάτων συγκράτησης.

Τεχνική κατασκευής ελατηρίων για την συγκράτηση ολικών οδοντοστοιχιών.

.

Η μεγαλύτερη πρωτοτυπία είναι η μέθοδος την οποία εφαρμόζει ο Maggiolo για την εμφυτευματική προσθήκη ενός δοντιού. Σύμφωνα με τον συγγραφέα σε φατνίο μετά από την εξαγωγή ενός δοντιού, εμφύτευσε έναν χρυσό σωλήνα. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα προκειμένου να γίνει η επούλωση, στο εμφύτευμα έγινε η προσθήκη μιας στεφάνης.  Δυστυχώς, αυτή η διαδικασία προκάλεσε σημαντική φλεγμονή των ούλων, η οποία τελικά οδήγησε στην απόρριψη του εμφυτεύματος. Η μέθοδος εμφύτευσης δοντιού την οποία πρότεινε ο Maggiolo, αν και οδήγησε σε αποτυχία, εντούτοις των χαρακτήρισε ως έναν από τους πρωτοπόρους της μεθόδου των εμφυτευμάτων.

https://archive.org/details/b2201407x

ΓΒ