Το χαρακτικό «Ο Ψευτογιατρός
Οδοντίατρος», το οποίο φιλοτεχνήθηκε το 1765, αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα
της ιταλικής χαρακτικής τέχνης του 18ου αιώνα. Δημιουργός του έργου είναι ο
διακεκριμένος Ιταλός χαράκτης Giacomo Leonardis (1723–1794), ο οποίος βασίστηκε
σε μια πρωτότυπη σύνθεση του σπουδαίου Βενετού ζωγράφου Giovanni Domenico
Tiepolo (1727–1804). Το συγκεκριμένο έργο κατέχει τη θέση της ένατης πλάκας
(Plate 9) στη μνημειώδη σειρά χαρακτικών «Επιλογή Πινάκων από Βενετικές
Συλλογές» (Selection of Pictures from Venetian Collections), η οποία σκοπό είχε
την αναπαραγωγή και διάδοση της βενετικής καλλιτεχνικής κληρονομιάς. Από
τεχνικής άποψης, το έργο συνδυάζει την οξυγραφία (etching) και τη χάραξη με
καλέμι (engraving) σε χαρτί, με τις διαστάσεις της πλάκας να ανέρχονται σε 36,5
× 48,7 εκατοστά. Σήμερα, το αντίτυπο του χαρακτικού φυλάσσεται στις μόνιμες
συλλογές του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης (The Met),
αποτελώντας αντικείμενο μελέτης για την κοινωνική ιστορία και την τέχνη της
περιόδου.
Θεματικά, η σύνθεση προσφέρει μια
διεισδυτική και εν μέρει σατιρική ματιά στην καθημερινή ζωή της Βενετίας κατά
τον 18ο αιώνα. Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται ένας περιπλανώμενος
κομπογιαννίτης, ο οποίος εκτελεί χρέη οδοντιάτρου σε μια δημόσια πλατεία,
προχωρώντας στην εξαγωγή δοντιού ενός ασθενούς. Η σκηνή περιβάλλεται από ένα
πολυπληθές και δυναμικό ακροατήριο, το οποίο περιλαμβάνει περαστικούς,
περίεργους θεατές, καθώς και μορφές που φέρουν τις παραδοσιακές βενετσιάνικες
μάσκες. Μέσα από αυτή την αναπαράσταση, το έργο δεν καταγράφει απλώς τις
ιατρικές πρακτικές της εποχής, αλλά λειτουργεί και ως ένα ηθογραφικό τεκμήριο
που αποτυπώνει τη θεατρικότητα, τις κοινωνικές τάξεις και την ατμόσφαιρα του
βενετσιάνικου δημόσιου χώρου στην ύστερη περίοδο της Δημοκρατίας της Βενετίας.
ΓΒ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου