Το δακτυλιοειδές τρυπάνι του Amos Westcott το 1846.

 

Ο Amos Westcott, (1815–1873) υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές, πολυδιάστατες και επιδραστικές προσωπικότητες της αμερικανικής οδοντιατρικής. Συχνά του αποδίδεται ο τιμητικός τίτλος του «πρώτου οδοντιάτρου της χώρας», καθώς ήταν από τους βασικούς πρωτεργάτες που βοήθησαν την οδοντιατρική να ξεφύγει από την εποχή των εμπειρικών κουρέων και να μετατραπεί σε επίσημη ιατρική επιστήμη. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, οι οδοντίατροι για την αφαίρεση της τερηδόνας και την δημιουργίας μιας κοιλότητας, χρησιμοποιούσαν ογκώδη και βαριά χειροκίνητα τρυπάνια ή οδοντωτούς μηχανισμούς (όπως το bow-drill των κοσμηματοπωλών) που απαιτούσαν και τα δύο χέρια. Αυτό σήμαινε ότι ο γιατρός δεν μπορούσε να κρατήσει καθρεφτάκι για καλύτερη ορατότητα αλλά και απώθηση των μαλακών ιστών του στόματος για προστασία από τραυματισμούς.   

Amos Westcott, (1815–1873).

Το 1846, ο Westcott  παρουσίασε το finger drill ή ring drill (δακτυλιοειδές τρύπανι). Το εργαλείο διέθετε μια κυρτή βάση του σταθεροποιούνταν στην παλάμη και η οποία συγκρατείτο με δαχτυλίδι στον δείκτη του οδοντιάτρου. Ο οδοντίατρος ασκώντας πίεση,  περιέστρεφε το τρυπάνι με τον αντίχειρα και δείκτη  του ίδιου χεριού. Το πλεονέκτημα του ήταν ότι έδινε  στον οδοντίατρο τη δυνατότητα να ελέγχει την πίεση και ταυτόχρονα να το περιστρέφει με ακρίβεια με μια αργή, σταθερή ταχύτητα (περίπου 80 στροφές το λεπτό), αφήνοντας το άλλο του  χέρι εντελώς ελεύθερο.   

Εικόνα του τρυπανιού του Westcott και του τρόπου χρήσης του, από την πραγματεία του  Taft,  A Practical Treatise of Operative Dentistry, έκδοσης 1859.*

Ο Westcott, δεν ήταν απλώς ένας πρακτικός εφευρέτης, αλλά ασχολήθηκε και με την οδοντιατρική εκπαίδευση. Αρχικά, διετέλεσε ένας κορυφαίος ακαδημαϊκός καθηγητής στο Baltimore College of Dental Surgery (την πρώτη οδοντιατρική σχολή στον κόσμο) και αργότερα, το 1852, υπήρξε συνιδρυτής και κοσμήτορας του New York College of Dental Science στις Συρακούσες. Παράλληλα, ήταν    ο πρώτος πρόεδρος της Οδοντιατρικής Ένωσης της Πολιτείας της Νέας Υόρκης (New York State Dental Association) το 1859, ενώ υπήρξε εκδότης του περιοδικού American Journal of Dental Science και έγραψε πολυάριθμα βιβλία και μελέτες για τη χρήση του χλωροφορμίου, τις τεχνικές χρήσης του αρσενικού στην ενδοδοντία και τη χρήση φύλλων χρυσού στις εμφράξεις.

Πρωτοποριακή θεωρείται επίσης η συμβολή του στην ορθοδοντική. Ήταν από τους πρώτους παγκοσμίως που χρησιμοποίησε εξωτερικές ορθοδοντικές συσκευές (όπως ειδικά στηρίγματα στο σαγόνι - chincups) και μηχανικές βίδες (jackscrews) για να διορθώσει τη σύγκλειση των δοντιών και τις στρεβλοφυίες.  

Μουσειακό τρυπάνι του Westcott.(Smithsonian,Museum of American History)

Εκτός όμως από την οδοντιατρική ο  Amos Westcott, ασχολήθηκε με την πολιτική και το όνομά του ενεπλάκη σε μια επιστημονική απάτη. Λόγω του  σεβασμού που απολάμβανε από την κοινωνία, εξελέγη Δήμαρχος των Συρακουσών της Νέας Υόρκης το 1860. Το 1869, όμως ενεπλάκη σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο διάσημες επιστημονικές απάτες (hoaxes) του 19ου αιώνα στις ΗΠΑ. Αγόρασε μερίδιο από τον «Γίγαντα του Κάρντιφ», (Cardiff Giant), ένα υποτιθέμενο απολιθωμένο σώμα αρχαίου γίγαντα ύψους 3 μέτρων που είχε «ανακαλυφθεί» σε ένα αγρόκτημα στο Cardiff.  Λίγους μήνες μετά αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για ένα απλό γύψινο άγαλμα, κάτι που πλήγωσε το επιστημονικό του γόητρο και η ευαισθησία του τον οδήγησε στην αυτοκτονία. Οι πολίτες των Συρακουσών και η διεθνής οδοντιατρική κοινότητα ένιωσαν θλίψη όταν έμαθαν την σοκαριστική είδηση ​​ότι ο Amos Westcott  είχε αυτοκτονήσει πυροβολώντας τον εαυτό του στον λαιμό, επειδή  θεωρούνταν από τους συγχρόνους του ως ένας άνθρωπος που έδινε απλόχερα τις γνώσεις του στους συναδέλφους του και ένας άνθρωπος της λογικής με επιθετική φύση και τεράστια ενέργεια.

 

*  Taft,  A Practical Treatise of Operative Dentistry, 1859.

https://ia800609.us.archive.org/22/items/practicaltrea00taft/practicaltrea00taft.pdf

https://www.newyorkupstate.com/cooperstown/2018/05/the_cardiff_giant_americas_greatest_hoax_returns_to_upstate_new_york_in_1948.html

 

 

ΓΒ