Οι οδοντιατρικές καρέκλες Ritter, από το 1877.

 

Αμερικανική πατέντα  # 945.194 της καρέκλας του Ritter, η οποία κατατέθηκε το 1903.

Η εξέλιξη της οδοντιατρικής καρέκλας κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα συνδέεται άμεσα με την πρόοδο της εργονομίας και της τεχνολογίας στην οδοντιατρική πρακτική. Σημαντικό ορόσημο αποτέλεσε  η καρέκλα του Basil Manly Wilkerson, η οποία παρουσιάστηκε το 1877 και θεωρείται η πρώτη επιτυχημένη υδραυλική οδοντιατρική καρέκλα. Η βασική καινοτομία της ήταν η εισαγωγή ενός υδραυλικού μηχανισμού με ποδομοχλό (πετάλ), που επέτρεπε τη ρύθμιση του ύψους, της κλίσης και της περιστροφής της καρέκλας. Με τον τρόπο αυτό βελτιώθηκε σημαντικά η σταθερότητα και η λειτουργικότητα σε σύγκριση με τις προηγούμενες οδοντιατρικές καρέκλες οι οποίες απαιτούσαν την εφαρμογή αρκετής προσπάθειας και πολλές ρυθμίσεις με τα χέρια του οδοντιάτρου. Ωστόσο, το σύστημα του Wilkerson, εξακολουθούσε να παραμένει σχετικά πολύπλοκο, καθώς απαιτούσε τη χρήση πολλών μοχλών και δεν παρείχε πάντοτε ομαλή και ακριβή κίνηση.

Από τις πρώτες οδοντιατρικές καρέκλες του Ritter, στον οδοντιατρικό κατάλογο του Γαλλικού εμπορικού οίκου  A. Heymen-Billard, L. Lemaire, της τελευταίας 10ετίας του 19ου αιώνα.

Σε παλαιότερη ανάρτησή μας, έχουμε αναφερθεί στον  Frank J. Ritter (1844-1915), έναν Γερμανό μετανάστη από το Wurzburg της Βαυαρίας.  Μετά τη μετανάστευση στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Φρανκ πέρασε τα πρώτα του  χρόνια στη Νέα Υόρκη, μετά το Άμστερνταμ της Νέας Υόρκης και τελικά στο Ρότσεστερ όπου ο Ritter ξεκίνησε την κατασκευή επίπλων σαλονιού ιδρύοντας την εταιρεία  Ritter Furniture Company. Τα έπιπλά του λόγω της ποιότητάς τους, της καινοτομίας  των και του στυλ τους, οδήγησαν σε σύντομο χρονικό διάστημα στην μεγάλη επιτυχία της επιχείρησης.

Η καρέκλα Columbia,από τις επιπλέον επιτυηχμένες καρέκλες  της εταιρείας Ritter, σε κατάλογο της δεύτερης 10ετίας του 20ου αιώνα. Η καρέκλα είναι στην κανονική θέση εργασίας του οδοντιάτρου, λόγω της όρθοιας θέσης του κατά την ερργασία.

Το 1887 σε μια προσπάθεια να γίνει πιο αποδοτική η παραγωγή των επίπλων ο Ritter επέκτεινε το εργοστάσιό του  ενώ την ίδια χρονιά, το 1887,  παρουσιάστηκε στον Ritter ένας νέος άντρας με το όνομα  Dewell Stuck από το  Big Rapids του Michigan. Ο Stuck είχε εφεύρει και είχε την πατέντα (Patent US376016 A) για έναν νέο υδραυλικό μηχανισμό  λειτουργίας της οδοντιατρικής καρέκλας, κυρίως για τον τρόπο ανύψωσης και χαμηλώματος, ο οποίος παρουσίαζε  πλεονεκτήματα από τους μέχρι τότε ανάλογους μηχανισμούς, όπως πχ του Wilkerson. Ο Ritter είδε την ευκαιρία να επενδύσει σε ένα προϊόν που πίστευε ότι θα αποτελούσε επιχειρηματική επιτυχία λόγω της μεγάλης ανάπτυξης της οδοντιατρικής εκείνη την περίοδο αλλά και της συνεχούς ανάπτυξης νέων βιομηχανικών προϊόντων. Ως αποτέλεσμα ο Stuck παρείχε την εφεύρεση ενώ ο Ritter παρείχε το οικονομικό κεφάλαιο που θα επέτρεπε την παραγωγή της εφεύρεσης,έτσι  ιδρύθηκε το 1877 μια ξεχωριστή εταιρεία η οποία θα εμπορευόταν τις καρέκλες,  η  Ritter Rental Manufacturing Cο.  

Η καρέκλα Columbia, στην υψηλότερή της θέση.

 Ο  Ritter έκανε συμφωνία για την παραγωγή της καρέκλας με το εργοστάσιο Clark Novelty Co  καθώς δεν ήθελε να επηρεάσει  την παραγωγικότητά της πετυχημένης   επιχείρησης επίπλων. Μετά από καθυστερήσεις λόγω του σχεδιασμού του προϊόντος το 1888, οι Stuck  και Ritter με την  εταιρεία  Clark Novelty, κατασκεύασαν τις πρώτες 50 οδοντιατρικές καρέκλες. Μετά από βελτιώσεις και επανασχεδιασμό προκειμένου να διορθώσουν τα προβλήματα αυτής της πρώτης σειράς παραγωγής, κατασκευάσθηκε η δεύτερη σειρά από βελτιωμένες οδοντιατρικές καρέκλες με την ονομασία «Stuck Chair» οι οποίες εντυπωσίασαν τον οδοντιατρικό κόσμο στο τέλος της 10ετίας του 1880.

Η καρέκλα σε κανονική θέση και θέση κλίσης του ασθενή. Η δυνατότητα της αντισταθμιστικής πλάτης, δεν απαιτεί επιπλέον ρύθμιση της πλάτης και του κεφαλωτού κατά την κλίση της.

Η καρέκλα του Ritter βασίστηκε επίσης σε υδραυλική αρχή, αλλά ενσωμάτωνε αντλία λαδιού, γεγονός που εξασφάλιζε σημαντικά πιο ομαλή, σταθερή και ελεγχόμενη κίνηση. Επιπλέον, αντικατέστησε το πολύπλοκο σύστημα πολλαπλών μοχλών της αρχικής καρέκλας του Wilkerson, με έναν πιο εργονομικό μηχανισμό πεντάλ, επιτρέποντας στον οδοντίατρο ταχύτερη και ευκολότερη ρύθμιση της θέσης του ασθενούς. με αντλία λαδιού.

Μουσειακή καρέκλα Columbia.

Την επιτυχία της «Stuck Dental Chair» ακολούθησε η μαζική πλέον παραγωγή της  «Celebration Columbia Chair» και   της  «The New Columbia Chair», με την τελευταία να έχει πουλήσει, σε σύντομο χρονικό διάστημα, 6.500  κομμάτια και να κερδίζει πολλά βραβεία σε βιομηχανικές εκθέσεις ανά τον κόσμο.   Στη νέα καρέκλα του Ritter με την εμπορική ονομασία Columbia, η δεξαμενή λαδιού βρίσκονταν στη βάση, ακριβώς πάνω από το έδαφος. Οι βελτιώσεις αυτές δεν περιορίστηκαν μόνο στη μηχανική λειτουργία, αλλά επεκτάθηκαν και στη συνολική εργονομία, καθιστώντας την καρέκλα του Ritter περισσότερο πρακτική για καθημερινή χρήση.Αυτή η επιτυχία σηματοδότησε πλέον το μέλλον  για τον Ritter ο οποίος το 1895 έκλεισε το εργοστάσιο  κατασκευής επίπλων και στράφηκε πλέον αποκλειστικά στην κατασκευή οδοντιατρικών καρεκλών και   τον σχεδιασμό και κατασκευή και του υπόλοιπου βασικού εξοπλισμού ενός σύγχρονου οδοντιατρείου, κατοχυρώνοντας Διεθνώς, πολλές πρωτοτυπίες.

Επιτοίχιο συστήμα της Ritter ελέγχου ηλεκτρικών εργαλείων και της παροχής αέρα, νερού και αερίου, στον κατάλογο της εταιρείας της  δεύτερης 10ετίας του 20ου αιώνα.

Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, η εξέλιξη των καρεκλών Ritter συνεχίστηκε με έμφαση στην ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών. Ήδη από το 1912 εμφανίζονται τα πρώτα συστήματα-μονάδες- ελέγχου ηλεκτρικών εργαλείων και της παροχής αέρα, νερού και αερίου, ενώ το 1917 παρουσιάζεται μια καθοριστική καινοτομία: η ολοκληρωμένη οδοντιατρική μονάδα. Σε αυτήν, η καρέκλα συνδυάζεται με βασικό εξοπλισμό, όπως το οδοντιατρικό τρυπάνι, το πτυελοδοχείο, συστήματα αναρρόφησης και παροχής νερού και αέρα, καθώς επίσης διάφορες ηλεκτρικές συσκευές χειρός, δημιουργώντας ένα ενιαίο λειτουργικό σύνολο. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί ουσιαστικά τη μετάβαση από την απλή οδοντιατρική καρέκλα σε ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον οδοντιατρικής θεραπείας.

Η πρώτη παγκοσμίως οδοντιατρική μονάδα (Dental unit),την οποία παρουσίασε η εταιρεία Ritter το 1917.

Συμπερασματικά η καρέκλα του Wilkerson αποτέλεσε το πρώτο καθοριστικό βήμα με την εισαγωγή της υδραυλικής ρύθμισης της οδοντιατρικής καρέκλας, ενώ η καρέκλα του Ritter τελειοποίησε αυτήν την τεχνολογία και έθεσε τα θεμέλια για την ανάπτυξη της ολοκληρωμένης οδοντιατρικής μονάδας. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά τη γενικότερη μετάβαση της οδοντιατρικής από μια χειρωνακτική και εμπειρική πρακτική σε μια επιστημονικά σταδιακά τεκμηριωμένη και τεχνολογικά οργανωμένη ιατρική ειδικότητα.

ΓΒ