Οι πρώτες καρέκλες του James Beall Morrison, το 1868 και το 1871, κατασκευασμένες από ξύλο με μεταλλική βάση, πρόδρομοι των μεταλλικών.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, όπως έχουμε δει, η  οδοντιατρική στην Αμερική γνώρισε ραγδαία εξέλιξη με την ίδρυση οδοντιατρικών σχολών και την εφαρμογή στις διάφορες Πολιτείες, νομοθεσίας η οποία όριζε τις προϋποθέσεις προκειμένου κάποιος να ασκήσει το επάγγελμα του οδοντιάτρου.  Επιπλέον εμφανίστηκε ένας μεγάλος αριθμός οδοντιατρικών εντύπων, τα οποία εκδόθηκαν από  επιστημονικούς – επαγγελματικούς συλλόγους οδοντιάτρων στις διάφορες Πολιτείες, αλλά και από κατασκευαστές και εμπόρους οδοντιατρικού εξοπλισμού. Ήταν φυσικό επακόλουθο όλη αυτή η δραστηριότητα να δημιουργήσει μεγάλο ανταγωνισμό μεταξύ των εμπορικών εταιρειών, ο οποίος ενθάρρυνε την μεγάλη τεχνολογική ανάπτυξη σε όλο το φάσμα της κλινικής οδοντιατρικής  και  του απαραίτητου οδοντιατρικού εξοπλισμού για την άσκησή της.

Το πρώτο μοντέλο της καρέκλας του Morrison, σε κατώτερη και ανώτερη θέση, περιλαμβάνονταν  το 1868 στον κατάλογο οδοντιατρικού εξοπλισμού, των  Claudius Ash & Sons.

Ο James Beall Morrison (1829-1917), ήταν ένας από τους πλέον σημαντικούς πρωτοπόρους στην ανάπτυξη του εξοπλισμού του οδοντιατρείου. Χάρη στις γνώσεις του για τη μηχανική, που κληροδότησε από τον πατέρα του, σχεδίαζε και κατασκεύαζε ο ίδιος πρωτότυπα των εφευρέσεών του. Ένα καθοριστικό ορόσημο στην ανάπτυξη οδοντιατρικών καρεκλών σημειώθηκε το 1867, όταν ο  Morrison σχεδίασε και κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας  την πρώτη ξύλινη καρέκλα που κατασκευάστηκε ειδικά για οδοντιατρείο. Η καινοτόμος καρέκλα του διέθετε τόσο υποπόδιο όσο και δυνατότητα ελαφριάς ανάκλισης - μια λειτουργικότητα που βελτίωσε σημαντικά τη θέση του ασθενούς και την πρόσβαση του οδοντιάτρου στην στοματική κοιλότητα.

Η καρέκλα του Morrison ως μουσειακό έκθεμα,οπού φαίνεται η κλίση της προς τα πλάγια, λόγω του σφαιρικού σύνδεσμου.

Κατασκευασμένη από καρυδιά, διέθετε ένα πολύ μακρύ κρόσσι γύρω από την άκρη του καθίσματος. Πλήρως ρυθμιζόμενο το κάθισμα σε ύψος, ο μηχανισμός ανύψωσης βρισκόταν στην πλάτη και αποτελείτο από ένα σύστημα οδοντωτής ράγας και γραναζιού με τροχό καστάνιας. Με την τοποθέτηση του μηχανισμού στην πλάτη της καρέκλας, αντί την τοποθέτησή του κάτω από το κάθισμα, επιτυγχάνονταν μεγαλύτερη καθ’ ύψος μετακίνηση της καρέκλας.

Η πρώτη καρέκλα του Morrison ήταν βασικά εμπνευσμένη από την καρέκλα Betjemann, ενώ η πλάτη είχε ένα συρόμενο τμήμα που επέτρεπε τη ρύθμιση του ύψους της από 33 έως 60 cm.

Μουσειακό έκθεμα του δεύτερου τύπου της καρέκλας του Morrison. Οι πρώτες αυτές καρέκλες του Morrison, δεν είχαν εμπορική επιτυχία επειδή δεν ήταν σταθερές, λόγω του σφαιρικού συνδέσμου και επόσηςεπειδή την ίδια σχεδόν περίοδο κυκλφόρησε η μεταλλική καρέκλα του Morrison.

Τα αναδιπλούμενα μπράτσα είναι ρυθμιζόμενα σε ύψος και ο μηχανισμός της καρέκλας επέτρεπε όλες τις απαραίτητες θέσεις, είτε σε χαμηλή, είτε σε υψηλή θέση. Ένα προσκέφαλο με σφαιρική άρθρωση εξασφαλίζει σωστή ευθυγράμμιση του κεφαλιού για τον ασθενή και καλή πρόσβαση στην καμάρα της κάτω γνάθου χρησιμοποιώντας δύο αναστρέψιμες πλευρές. Η μεταλλική βάση της καρέκλας ήταν αρκετά καινοτόμος, με σχήμα αστεριού που επέτρεπε  καλύτερη πρόσβαση του οδοντιάτρου στον ασθενή κα αποτελείτο από τέσσερα με ίσες μεταξύ τους αποστάσεις, πόδια. Η κεντρική στήλη της βάσης συνδέονταν  με έναν μηχανισμό σφαιρικής άρθρωσης τύπου Perkins στο σώμα της καρέκλας, επιτρέποντάς της να γέρνει προς όλες τις κατευθύνσεις, με την σταθεροποίησή της  μέσω ενός πεντάλ. Ο Morrison ήταν ο πρώτος  ο οποίος  υποστήριξε ότι μια οδοντιατρική καρέκλα πρέπει να υποστηρίζει την εργασία του οδοντιάτρου και από όρθια και από καθιστή θέση, εξασφαλίζοντας έτσι καλύτερη αποτελεσματικότητα στην εργασία του, αλλά και προσφέροντας καλύτερη εργονομία διαφυλάσσοντας την υγεία του. Η πολυθρόνα περιλαμβάνονταν  το 1868 στον κατάλογο οδοντιατρικού εξοπλισμού, των  Claudius Ash & Sons.

Άλλο ένα μουσειακό έκθεμα του δεύτερου τύπου της καρέκλας του Morrison.

Μεταξύ του 1868 και του 1871, ο Morrison κυκλοφόρησε ένα δεύτερο μοντέλο αυτής της καρέκλας, το οποίο ήταν   κατασκευασμένο από ξύλο και μεταλλική βάση, που είχε ακόμα το σχήμα ενός τετράκτινου αστεριού, χαρακτηριστικό του πρώτου μοντέλου. Αυτή η καρέκλα, ήταν   ο πρόδρομος των μεταλλικών οδοντιατρικών καρεκλών οι οποίες εμφανίστηκαν μετά το 1872 και μάλιστα η πλέον επιτυχημένημια από τις  μεταλλικές καρέκλες εκείνης της περιλοδου, όπως θα δούμε σε επόμενη ανάρτηση,  ήταν  μια νέα καρέκλα του Morrison που κατασκευάστηκε από την εταιρεία Johnston Brothers & Selby, στις ΗΠΑ, η οποία συγχωνεύτηκε με την εταιρεία S.S.White. 

ΓΒ