Οι πλέον επιτυχημένες εμπορικά για την εποχή τους, ξύλινες οδοντιατρικές καρέκλες του Justus Ask (Archer).

 

Δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ το 1873, του οίκου Archer, για στήριγμα ποδιών σε καρέκλες κουρείου και οδοντιατρείου.Η εταιρεία Archer κατασκεύαζε αρχικά καρέκλες κουρείου.

Το έτος 1859, στις ΗΠΑ, όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις, κυκλοφόρησε από την εταιρεία «S S White» το πρώτο τεύχος του περιοδικού “Dental Cosmos”. Στο πρώτο τεύχος του περιοδικού περιλαμβάνονται για πρώτη φορά κάποιες διαφημίσεις μία από τις οποίες  αφορούσε μια  οδοντιατρική καρέκλα. Η καρέκλα ήταν το πρώτο μοντέλο της πολυθρόνας του Justus Ask, το οποίο είχε κατοχυρωθεί την ίδια χρονιά  με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

Καρέκλα του Justus Ask #1.Αριστερά στο περιοδικό Dental Cosmos το 1859.Δεξιά η καρέκλα από  Μουσειακή έκθεση. 

Η οδοντιατρική πολυθρόνα του Ask έμοιαζε με μια βαριά πολυθρόνα σαλονιού με βασικό χαρακτηριστικό της ότι η βάση με τέσσερα πόδια ήταν χωριστή από το κάθισμα το οποίο με κάποιον ειδικό μεταλλικό μηχανισμό μπορούσε να μετακινηθεί μπρος και πίσω. Επιπλέον στην πλάτη του καθίσματος ήταν στερεωμένο ένα μετακινούμενο σε ύψος κεφαλωτό και την πολυθρόνα την συμπλήρωνε ένα χωριστά τοποθετούμενο, μετακινούμενο  υποπόδιο. Το ύψος του καθίσματος δεν  ρυθμίζεται, παρά μόνο μέσω της προσθήκης  μαξιλαριών. Προστίθεται ένα αφαιρούμενο κυλινδρικό υποπόδιο

Η πολυθρόνα αυτή ονομάσθηκε Justus Ask n°1, και κατασκευάζονταν από την εταιρία,  James H. Case, στη πόλη Λυών της Νέας Υόρκης.

Καρέκλα του Justus Ask #2..Αριστερά από τον κατάλογο του SSWhite του 1860. Δεξιά η οδοντιατρική καρέκλα Archer II από την αναπαράσταση του ιατρείου του G.V.Black .

Το 1860 ο Justus Ask κατέθεσε νέο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και κυκλοφόρησε στο εμπόριο η οδοντιατρική καρέκλα Justus Ask n°2.  Αυτή την καρέκλα ήταν εξοπλισμένη με έναν μηχανισμό ο οποίος επέτρεπε την ανύψωσή και του καθίσματος και το ανεξάρτητο υποπόδιο μπορούσε να ρυθμιστεί σε ύψος με τη χρήση ενός μοχλού.

Τέλος το 1863 κυκλοφόρησε το μοντέλο Justus Ask n°3 με όλα τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων μοντέλων και επιπλέον το υποπόδιο ήταν προσαρμοσμένο στην πολυθρόνα με δυνατότητα ρύθμισης.

Και τα δύο τελευταία μοντέλα αυτής της καρέκλας του Justus Ask  την κατασκευή των οποίων είχε αναλάβει η εταιρεία κατασκευής επίπλων R W Archer στο  Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με την εμπορική υποστήριξη και την παραχώρηση του δικαιώματος κατασκευής  και διάθεσής τους στην διεθνή αγορά από τις εταιρείες  S S White  και Chevalier στις ΗΠΑ, Claudius Ash & sons στο Λονδίνο,  Billard στο Παρίσι  και άλλων. Τα τελευταία μοντέλα της καρέκλας Justus Ask, τα οποί α από την ονομασία του κατασκευαστή τους έφεραν και την ονομασία Archer I και ΙΙ,  διέθεταν  καλή εργονομία για την εποχή τους, ποιότητα κατασκευής, ήταν στιβαρές και αισθητικά προσαρμοσμένες στην εποχή   αλλά και στις απαιτήσεις του οδοντιάτρου. Μη ξεχνάμε ότι μιλάμε για την Βικτωριανή περίοδο η οποία καθόριζε σε πολύ μεγάλο βαθμό  τα αισθητικά γούστα της Ευρώπης και της Αμερικής με κυρίαρχο στοιχείο τον εκλεκτικισμό και την πολυτέλεια όπου κυριαρχούσαν τα σκουρόχρωμα ξύλα, τα πλούσια υφάσματα και τα περίτεχνα σχέδια. Έτσι και μια βαριά και ακριβή οδοντιατρική καρέκλα σε έναν ανάλογο χώρο αντιπροσώπευε για τον ασθενή εκείνης της εποχής, έναν επιτυχημένο και σωστά καταρτισμένο οδοντίατρο με μεγάλη κοινωνική αποδοχή.

Καρέκλα του Justus Ask #3.Αριστερά στο περιοδικό Dental Cosmos το 1862.Δεξιάαπό το Μουσείο Οδοντιατρικήης της Λυών.

Ανατρέχοντας στους εμπορικούς καταλόγους των μεγάλων οίκων εμπορίας οδοντιατρικού εξοπλισμού, διαπιστώνουμε ότι οι καρέκλες του Justus Ask, διατίθεντο στο εμπόριο, χρόνια ακόμη  μετά από την κυκλοφορία των μεταλλικών οδοντιατρικών καρεκλών. Οι λόγοι ήταν η αντοχή τους, η πρακτικότητά τους αλλά και το μικρότερο οικονομικό κόστος σε σχέση με τις μεταλλικές. Ενδεικτικά στον εμπορικό κατάλογο του S.S.White, του 1876, μια μεταλλική καρέκλα έχει βασικό κόστος 170 δολάρια, οι αντίστοιχες ξύλινες έχουν κόστος, η μεν βασική, 66 δολάρια και η πλέον πολυτελής κατασκευή, 90 δολάρια.

 

https://numerabilis.u-paris.fr/partenaires/aspad/expo114.htm

Maeva Coste, These pour le Diplome d'etat de Docteur en Chirurgie Dentere. (19 décembre 2023).

 

ΓΒ