Ο James Snell (1798-1850)
γεννήθηκε στο Middlesex της Αγγλίας και πέθανε
σε ηλικία 52 ετών στο Saint Vincent, στις Δυτικές Ινδίες. Αναφέρεται ως
χειρουργός, μέλος του Βασιλικού Κολεγίου
Χειρουργών ο οποίος φαίνεται ότι άσκησε κυρίως την οδοντιατρική.
Το 1821 δημοσίευσε την πραγματεία του «Observations on the history, use, and construction
of obturateurs : or, what have hitherto been called in this country, artificial
palates, with cases, illustrative of recent improvements», (Παρατηρήσεις για την Ιστορία, τη χρήση και κατασκευή των εμφρακτικών συσκευών της υπερώας).
![]() |
| Η πραγματεία με τίτλο "A Practical Guide to Operations on the Teeth" όπου περιέγραφε την κατασκευή της πρώτης οδοντιατρικής καρέκλας με ανακλινόμετη πλάτη. |
Ο Snell αφού επί σειρά ετών κατά την άσκηση της
οδοντιατρικής χρησιμοποιούσε μια κοινή πολυθρόνα, με αποτέλεσμα την δική του
ταλαιπωρία αλλά και την δυσφορία των ασθενών του αποφάσισε να σχεδιάσει και να
κατασκευάσει μόνος του μια οδοντιατρική καρέκλα περισσότερο άνετη για τον
ασθενή και λειτουργική για τον οδοντίατρο.
Το 1832 δημοσίευσε
πραγματεία με τίτλο "A Practical Guide to Operations on the Teeth" όπου περιέγραφε την κατασκευή της πρώτης
οδοντιατρικής καρέκλας με ανακλινόμετη πλάτη. Στον πρόλογο της
πραγματείας του αναφέρει:
«Δεν υπάρχει πιο
σημαντικό μέρος στον εξοπλισμό ενός οδοντιάτρου για την επιτυχή εκτέλεση των
οδοντιατρικών πράξεων, από μια σωστή οδοντιατρική χειρουργική καρέκλα. Στο
συγκεκριμένο θέμα οι έμπειροι οδοντίατροι
της χώρας μας, δεν έχουν δώσει αρκετή προσοχή με αποτέλεσμα οι περισσότεροι από αυτούς να
χρησιμοποιούν μια κοινή πολυθρόνα, η
χρήση της οποίας σε πολλές
περιπτώσεις, είναι εξίσου ενοχλητική για
τον οδοντίατρο αλλά και κουραστική για τον ασθενή». Στον πρόλογό του
συμπλήρωνε, «Για μερικά χρόνια και
εγώ χρησιμοποιούσα μια κοινή πολυθρόνα,
με αποτέλεσμα να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της ταλαιπωρίας μου, αλλά και την ταλαιπωρία του ίδιου του ασθενή. Έτσι
ένιωσα ότι ήταν καθήκον μου να
κατασκευάσω μια καρέκλα, καλύτερη, προσαρμοσμένη στις ανάγκες του
επαγγέλματός μας. Κατασκευάζοντας αυτή
την καρέκλα, μπορώ να πω με ειλικρίνεια,
ότι δεν έπαψα ποτέ να κατηγορώ τον εαυτό μου που ένα τόσο σοβαρό θέμα το
παραμέλησα για τόσο καιρό».
![]() |
| Η σελίδα των περιεχόμενων της πραγματείας. |
Τα κύρια χαρακτηριστικά
της οδοντιατρικής καρέκλας του James Snell ήταν:
Η ρυθμιζόμενη πλάτη η
οποία μπορούσε να γέρνει προς τα πίσω για να διευκολύνει την πρόσβαση του
οδοντιάτρου στο στόμα του ασθενούς και αποτέλεσε την πρώτη ανακλινόμενη
οδοντιατρική καρέκλα.
Υπήρχαν ειδικά
στηρίγματα για την σταθεροποίηση του
κεφαλιού του ασθενή και μπράτσα για τα
χέρια, τα οποία βοηθούσαν ο ασθενής να μένει σταθερός κατά τη διάρκεια της
επέμβασης.
Διέθετε πρόσθετο υποπόδιο
για την μεγαλύτερη άνεση του ασθενή.
Στην έδρα σε ειδικά
στηρίγματα ήταν προσαρμοσμένος ένας καθρέφτης και μία λυχνία που βοηθούσαν τον
καλύτερο φωτισμό στο πεδίο εργασίας και μια μικρή ταμπλέτα για την τοποθέτηση
εργαλείων.
![]() |
| Η καρέκλα του Snell με ανακλινόμενη πλάτη και στηρίγματα για την σταθεροποίηση του κεφαλιού,τραπεζίδιο και καθρέφτη με λυχνία. |
Η καρέκλα του Snell θεωρείται ως ο πρόδρομος των σύγχρονων οδοντιατρικών καθισμάτων και έθεσε τις βάσεις
για την τυποποίηση, βιομηχανική κατασκευή και εμπορική διάθεση αργότερα, κατά τα
μέσα του 19ου αιώνα, μιας ποικιλίας ειδικών οδοντιατρικών εδρών αρχικά από ξύλο
και αργότερα από μέταλλο.
Ανατρέχοντας στο υπόλοιπο
περιεχόμενο της πραγματείας του, ο Snell, στην εισαγωγή η οποία καταλαμβάνει 50
σελίδες, κάνει μια ιστορική αναδρομή της ιατρικής και οδοντιατρικής από
αρχαιοτάτων χρόνων στην Κίνα, Ινδία, Αρχαία Αίγυπτο, Ελλάδα, Ρώμη,
Ελληνορωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο, Άραβες και τελειώνοντας με την περίοδο της Αναγέννησης ειδικά στην Ιταλία
και Γαλλία. Παράλληλα κάνει ιδιαίτερη ονομαστική αναφορά στους Berdmore, Fauchard, Gerauldy, Larini, Bunon, Mouton, Lecluse, Bourdet, Aitken, De Chemant, Ray, Moore, Talma, Hunter, Blake, Fox, Duval, Le Forgue, De la Barre, Beaume, Maury και T. Bell.
Στο κύριο μέρος της
πραγματείας του ο Snell περιγράφει με απλό
τρόπο την πρακτική εμπειρία τη οποία
απέκτησε μετά από χρόνια άσκησης της οδοντιατρικής η οποία αφορά την καθημερινή
κλινική πρακτική και προτείνει τις τεχνικές και τα υλικά τα οποία θεωρεί πλέον
αποτελεσματικά. Συμπερασματικά το βιβλίο αποτελεί έναν πρακτικό οδηγό για τον
οδοντίατρο εκείνης της εποχής λαμβανομένου υπόψιν των σημαντικών ελλείψεων του κατά την εκπαίδευσή του.
https://works.wellcomecollection.org/works/egecewws/items
https://archive.org/details/b21444407/page/n5/mode/2up?view=theater
ΓΒ



Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου