Γυναίκες Οδοντίατροι (13). Ιαπωνία και η σύγχρονη οδοντιατρική, η Kou Takahashi (1897) η πρώτη αδειούχος οδοντίατρος.

 

Ανακοίνωση σε έντυπο με ημερομηνία 20 Ιουλίου 1865  του William Clark Eastlake ΄για την περίοδο κατά την οποία θα δέχεται ασθενείς στην συνοικία  των ξένων στην Γιοκοχάμα.

Πριν από την είσοδο των ξένων οδοντιάτρων στην Ιαπωνία, δηλαδή προς το τέλος της περιόδου Έντο (1850–1867), υπήρχαν  τρείς διαφορετικοί πάροχοι οδοντιατρικής φροντίδας. Ο ένας ήταν «γιατρός του στόματος» γιατρός ειδικευμένος στη θεραπεία των δοντιών, της γλώσσας και του λαιμού, ο οποίος  θεράπευε άτομα της ανώτερης κοινωνικής τάξης, όπως σαμουράι και ευγενείς της αυλής. Ο δεύτερος «οδοντίατρος» ο οποίος αντιμετώπιζε τον πονόδοντο, έκανε εξαγωγή δοντιών και κατασκεύαζε  ξύλινες οδοντοστοιχίες για τους απλούς ανθρώπους. Στην τελευταία κατηγορία ήταν  οι «τσαρλατάνοι» που προσέλκυσαν τους ασθενείς τους  επιδεικνύοντας με θεατρινίστικους τρόπους τις ικανότητές προκειμένου να πουλήσουν αμφίβολης αποτελεσματικότητας φάρμακα για τον πονόδοντο και διάφορες σκόνες για τον καθαρισμό των δοντιών. Μερικοί όμως από αυτούς τους τσαρλατάνους απέκτησαν στην πραγματικότητα δεξιότητες στην εξαγωγή δοντιών και στην κατασκευή ξύλινων οδοντοστοιχιών. Και στην  Δυτική Ευρώπη όμως αλλά και στην Αμερική επίσης, τον 16ο και 17ο αιώνα, υπήρχαν αντίστοιχα, τσαρλατάνοι και αγύρτες της οδοντιατρικής και φαίνεται ότι πολλές κοινωνίες ακολούθησαν αναγκαστικά παρόμοια μονοπάτια.

William Clark Eastlake (1834-1887).

Η Ιαπωνία άνοιξε επίσημα για τους ξένους το 1853-1854, όταν ο Αμερικανός ναύαρχος Μάθιου Πέρι (Matthew Perry) έφτασε με τον στόλο του και ανάγκασε τη χώρα να υπογράψει τη Συνθήκη του Καναγκάβα (1854). Μέχρι τότε, η Ιαπωνία ακολουθούσε την πολιτική της απομόνωσης (Sakoku), που είχε επιβληθεί από το σογκουνάτο Τοκουγκάβα από τις αρχές του 17ου αιώνα. Η απομόνωση αυτή απαγόρευε στους περισσότερους ξένους να εισέλθουν στη χώρα και στους Ιάπωνες να ταξιδεύουν στο εξωτερικό.

Μετά τη Συνθήκη του Καναγκάβα, ακολούθησαν κι άλλες συμφωνίες με δυτικές χώρες, οδηγώντας τελικά στην πτώση του σογκουνάτου και την Εποχή Μεϊτζί (1868-1912), όταν η Ιαπωνία εκσυγχρονίστηκε και άνοιξε πλήρως στον κόσμο.

Η σύγχρονη δυτική οδοντιατρική εισήχθη στην Ιαπωνία από ξένους οδοντιάτρους που έφτασαν στην Ιαπωνία και συγκεκριμένα στην πόλη της Γιοκοχάμα, η οποία εκείνη την περίοδο ήταν η μόνη πόλη της Ιαπωνίας στην οποία επιτρεπόταν   η εγκατάσταση των ξένων   μετά το άνοιγμα της χώρας. Έτσι ως αποτέλεσμα είχαμε την εισαγωγή της σύγχρονης οδοντιατρικής στην Ιαπωνία.

Διαφήμηση του Αμερικανού οδοντιάτρου JS Burlingham σχετικά με την διεύθυνση του ιατρείου του και τις οδοντιατρικές υπηρεσίες τις οποίες προσφέρει.

Τον Σεπτέμβριο του 1865, ο Αμερικανός οδοντίατρος  ο William Clark Eastlake (1834-1887), ήταν ο πρώτος ξένος οδοντίατρος, έφτασε στη Γιοκοχάμα, όπου άνοιξε μια οδοντιατρική κλινική. Ασκώντας την οδοντιατρική, ανέλαβε και το έργο της εκπαίδευσης Ιαπώνων οδοντιάτρων με την μέθοδο της μαθητείας  και για  τον λόγο αυτό, θεωρείται ο ιδρυτής της σύγχρονης οδοντιατρικής στην Ιαπωνία. Στη Γιοκοχάμα, υπάρχει ένα μνημείο προς τιμήν των συνεισφορών του WC Eastlake όπου αναγράφεται  «Η γενέτειρα της δυτικής οδοντιατρικής στην Ιαπωνία».

Αν θέλουμε να διαπιστώσουμε το είδος της οδοντιατρικής το οποίο παρείχαν στους ασθενείς τους αυτοί οι οδοντίατροι, πρέπει να ανατρέξουμε σε ανάλογες διαφημίσεις τους στον τύπο της εποχής.   Μια διαφήμιση σε Αγγλική εφημερίδα  η οποία κυκλοφορούσε στην Γιοκοχάμα, μας πληροφορεί ότι ο Dr JR Lysner, ο οποίος άνοιξε μια οδοντιατρική κλινική στο τέλος της περιόδου Edo (1866), κατασκεύαζε οδοντοστοιχίες με βασικές πλάκες από χρυσό και τα  δόντια τα οποία χρησιμοποιούσε ήταν κινεζικής προέλευσης. 

Μία άλλη διαφήημση μας πληροφορεί ότι ένας άλλος Αμερικανός  οδοντίατρος, ο Dr JS Burlingham ο οποίος άνοιξε το ιατρείο του το1866 διαφήμισε σε μια αγγλική εφημερίδα την κατασκευή οδοντοστοιχίας από καουτσούκ με μεταλλικά ελατήρια για την συγκράτησή της,  εμφράξεις δοντιών με φύλλα χρυσού ή αμάλγαμα και  ανώδυνη εξαγωγή δοντιών με τη χρήση πρωτοξειδίου του  αζώτου. Όπως φαίνεται αυτοί οι ξένοι οδοντίατροι  χρησιμοποιούσαν τις πιο πρόσφατες οδοντιατρικές τεχνικές και υλικά, που χρησιμοποιούντο εκείνη την εποχή  στις ΗΠΑ.

Μερικοί από τους ξένους οδοντιάτρους οι οποίοι ασκούσαν οδοντιατρική στην πόλη της Γιοκοχάμα.

Αυτοί οι ξένοι οδοντίατροι προσέλαβαν ως βοηθούς τους Ιάπωνες  οι οποίοι σταδιακά εκπαιδεύτηκαν  και αφομοίωσαν την τεχνική της σύγχρονης οδοντιατρικής για να γίνουν και οι ίδιοι επαγγελματίες οδοντίατροι ώστε να ανοίξουν τα δικά τους οδοντιατρεία. Ένα παράδειγμα είναι ο  Einosuke Obata, βοηθός ενός Αμερικανού οδοντιάτρου, ο οποίος  πήρε μετά από εξετάσεις την Εθνική Ιατρική Άδεια και έγινε ο πρώτος Ιάπωνας οδοντίατρος. Ο Obata πέρασε τις εξετάσεις για ιατρούς που διεξήχθη για πρώτη φορά το 1875, και εγγράφηκε ως γιατρός ειδικευμένος στην οδοντιατρική. Δίδαξε με αφοσίωση την οδοντιατρική στις νεότερες γενιές αλλά δεν ίδρυσε δική του σχολή.

 Το 1883 θεσπίστηκαν οι κανόνες εξέτασης για τους γιατρούς και προστέθηκε και η οδοντιατρική. Από τότε, προκειμένου να αποκτήσεις άδεια οδοντιάτρου  ήταν απαραίτητη η επιτυχία σε αυτές τις εξετάσεις. Ταυτόχρονα ξεκίνησε και το σύστημα εγγραφής σε μητρώα   εξουσιοδοτημένων οδοντιάτρων. Το 1897 είναι και το έτος στο οποίο αναφέρεται η χορήγηση άδειας οδοντιάτρου στην Kou Takahashi η οποία θεωρείται ως η πρώτη αδειούχος οδοντίατρος στην Ιαπωνία.

Η άδεια οδοντιάτρου θεσπίσθηκε το 1883, ενώ η το 1906 θεσπίσθηκε ο νόμος ο οποίος προέβλεπε τις προϋποθέσεις προκειμένου κάποιος να ασκήσει την οδοντιατρική.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1882761612000622

ΓΒ