Η ιστορία της ανάπτυξης της οδοντιατρικής ανάγεται στα αρχαία χρόνια. Ανά πάσα στιγμή, οι άνθρωποι ανησυχούσαν για να απαλλαγούν από τον πονόδοντο. Κατά τον Μεσαίωνα και μέχρι τον 18ο αιώνα δεν υπήρχε το επάγγελμα του οδοντίατρου και οι οδοντιατρικές επεμβάσεις πραγματοποιούνταν από κουρείς, σιδηρουργούς και άλλους. Υπήρχαν πολλές λαϊκές θεραπείες για την ανακούφιση από τους πονόδοντους, όπως οι εφαρμογές της ρίζας βαλεριάνας, του πλατάνου, του μαύρου ραπανιού και άλλων. Οι πρώτες πληροφορίες για τους οδοντιάτρους στη Ρωσία χρονολογούνται από τις αρχές του 18ου αιώνα και συνδέονται με την εποχή της βασιλείας του Μεγάλου Πέτρου. Ο Πέτρος Α', ενώ ταξίδευε σε όλη την Ευρώπη, κατέκτησε ο ίδιος αυτήν την ειδικότητα και στη συνέχεια, όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση (1), περιέθαλψε επανειλημμένα τους αυλικούς του προβαίνοντας κυρίως σε εξαγωγές δοντιών. Το 1710 ο Μέγας Πέτρος εισήγαγε έναν ειδικό νόμο που καθόριζε τον τίτλο «οδοντίατρος» καθώς και τον κατάλογο των απαιτήσεων για την απόκτηση αυτού του τίτλου. Ο τίτλος απονεμήθηκε για πρώτη φορά στον Γάλλο François Dubrel.ενώ ακολούθησαν και άλλοι ξένοι οδοντίατροι οι οποίο επισκέπτονταν την Ρωσία προκειμένου να περιθάλψουν οδοντιατρικά διάφορούς ευγενείς καθώς και μέλη της Τσαρικής οικογένειας.
Το 1790 εκδόθηκε στη Μόσχα στην Ρωσική γλώσσα το πρώτο βιβλίο για την υγιεινή των δοντιών το οποίο ήταν μετάφραση του βιβλίου του Γάλλου Etienne Bourdet (1722-1789). Σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση Ρώσων οδοντιάτρων έπαιξαν οι νοσοκομειακές ιατρικές σχολές που άνοιξαν το 1733, οι απόφοιτοι των οποίων, μεταξύ άλλων, είχαν τις δεξιότητες να παρέχουν οδοντιατρική περίθαλψη. Το 1810, ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄ εξέδωσε νόμο σύμφωνα με τον οποίο το δικαίωμα εργασίας με τον τίτλο «οδοντίατρος», είχαν μόνο όσοι είχαν υποβληθεί σε ειδική εξέταση στην Ιατρική και Χειρουργική Ακαδημία ή στο Πανεπιστήμιο. ». Το 1829 οι γυναίκες έλαβαν επίσης το δικαίωμα να δώσουν εξετάσεις για τον τίτλο του οδοντιάτρου. Η πρώτη γυναίκα οδοντίατρος ήταν η Maria Nazon, με καταγωγή από τη Βαρσοβία, η οποία αποφοίτησε από την Ιατρική και Χειρουργική Ακαδημία της Μόσχας.
Για πρώτη φορά την αναγκαιότητα εκπαίδευσης στην οδοντιατρική στα πλαίσια των ιατρικών σπουδών στα πανεπιστήμια, αναφέρθηκε από τον εξαιρετικό χειρουργό N.V. Sklifosovsky με αποτέλεσμα η άποψή του να έχει σημαντικό αντίκτυπο όχι μόνο στην ανάπτυξη της οδοντιατρικής, αλλά και στην ανάπτυξη της χειρουργικής του προσώπου και του λαιμού. Το 1881 ιδρύθηκε στην Αγία Πετρούπολη η πρώτη σχολή «Μελέτης Οδοντιατρικής Τέχνης» ενώ πριν από το 1917 υπήρχαν περίπου 20 οδοντιατρικές σχολές αν και η εκπαίδευση των οδοντιάτρων ήταν κυρίως ιδιωτική και εκτός των πανεπιστημίων.
![]() |
| Ο Τσάρος Μεγάλος Πέτρος και τα οδοντιατρικά του εργαλεία. |
Η τριτοβάθμια οδοντιατρική εκπαίδευση στη Ρωσία ξεκίνησε με το άνοιγμα της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου της Μόσχας, όπου το 1885 οργανώθηκε το πρώτο ανεξάρτητο μάθημα οδοντιατρικής από τον καθηγητή N. N. Znamensky. Το πρώτο Τμήμα Οδοντολογίας στη Ρωσία ιδρύθηκε το 1892 στο Κλινικό Ινστιτούτο της Αγίας Πετρούπολης από τον πρώτο Ρώσο καθηγητή Οδοντιατρικών Νοσημάτων, A. K. Limberg, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της οδοντιατρικής στην Ρωσία τον 20ο αιώνα.
Επαγγελματικά το 1883 ιδρύθηκαν οι « Association of Dentists in Russia» και «The Association of Dentists and Doctors Practicing Dentistry», ενώ το 1891 ιδρύθηκαν παρόμοιες οργανώσεις στη Μόσχα, το Κίεβο, το Χάρκοβο και την Τιφλίδα.
(1) https://historydent.blogspot.com/2021/10/1672-1725.html
ΓΒ
.png)
.png)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου