Claudius Ash & Sons.ο παλαιότερος οίκος οδοντιατρικών προϊόντων στη Μ. Βρετανία.

Χρυσό Μετάλλιο του Οίκου Claudius Ash & Sons στην έκθεση του Παρισιού το 1867.

Ο Claudius Ash γεννήθηκε στο Bethnal Green του Λονδίνου το 1792 και πέθανε στο Λονδίνο το 1854. Ήταν ο δεύτερος γιος του Sarjeant Ash (1754–1820) και της Lydia Ash το γένος Smith. Στις 11 Μαρτίου 1813 παντρεύτηκε τη Sarah Butler και απέκτησε οκτώ παιδιά, τέσσερα από τα οποία μαζί με άλλα μέλη της οικογένειας Ash και τους απογόνους τους, ασχολούνταν με την κατασκευή και εμπορεία οδοντιατρικών προϊόντων ή άσκησαν την οδοντιατρική ο ως επάγγελμα.

Ο Claudius Ash ακολούθησε τον πατέρα του στο επάγγελμα του αργυροχόου και χρυσοχόου και το 1814 στους επαγγελματικούς καταλόγους του Λονδίνου οι Ash αναφέρονται ως χρυσοχόοι και κοσμηματοπώλες. Εκείνη την περίοδο ήταν πολύ σύνηθες οδοντίατροι για τους πλούσιους πελάτες τους να παραγγέλνουν την κατασκευή προσθετικών εργασιών, που τις περισσότερες φορές ήταν σκαλισμένες σε δόντια ιπποπόταμου ή θαλάσσιου ίππου και οι οποίες όμως ήταν επιρρεπείς στον αποχρωματισμό και προκαλούσαν κακοσμία. Μία εξέλιξη της εποχής ήταν στην βασική πλάκα της οδοντοστοιχίας, η οποία ήταν κατασκευασμένη με τον προηγούμενο τρόπο, να προσαρμόζονται φυσικά ανθρώπινα δόντια, συμπεριλαμβανομένων από θύματα στο πεδίο της μάχης (γνωστά ως « δόντια του Βατερλό ») ή και προϊόν τυμβωρυχίας. Η τελευταία εξέλιξη της εποχής αφορούσε την κατασκευή της οδοντοστοιχίας από χρυσοχόους σε έκτυπες βασικές πλάκες από χρυσό ή ασήμι με ειδικά συγκρατητικά μέσα για την προσθήκη των φυσικών δοντιών.

Από τον εμπορικό κατάλογο του 1853 με οδηγείες για τον τρόπο με τον οποίο οι οδοντίατροι μπορούν να κάνουν τις παραγγελίες τους και τον τρόπο πληρωμής.

Το 1820 περίπου ζητήθηκε από τον Claudius Ash, ο οποίος είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως πολύ ικανός και καινοτόμος χρυσοχόος, να εφαρμόσει όλη του την δεξιοτεχνία στην κατασκευή ενός σετ οδοντοστοιχιών.

Η ιστορία έχει ως εξής: Μία ημέρα ένας οδοντίατρος στο Λονδίνο, ο Thomson, εμφανίζεται στο εργαστήριο με ένα σετ φυσικών δοντιών τοποθετημένα σε δύο βασικές πλάκες από χρυσό, συγκρατούμενες με χρυσά ελατήρια και συνδετήρες , τα οποία επρόκειτο να βάλει στο στόμα ενός ασθενούς. Κρατώντας την προσθετική κατασκευή μπροστά στον Claudius Ash,ο Thomson ρώτησε: «Κύριε Ash, πιστεύετε ότι θα μπορούσατε να κάνετε αυτό το είδος κατασκευής;» και ο Ash απάντησε ότι νόμιζε ότι μπορούσε. Έτσι ο Thomson τις επόμενες ημέρες έστειλε στο εργαστήριο ένα εκμαγείο στόματος με τις απαραίτητες οδηγίες για να κατασκευάσει ένα ζεύγος από οδοντοστοιχίες.

Από τον κατάλογο του 1853 οι τύποι των σωληνωτών δοντιών πορσελάνης και οι τιμές τους.

Η παραγγελία εκτελέστηκε και το αποτέλεσμα ήταν τόσο εξαιρετικό που ο οδοντίατρος το επεδείκνυε με χαρά και σε άλλους οδοντιάτρους και έτσι άρχισε πλέον ο Ash να δέχεται στο εργαστήριό του πολλές παραγγελίες κατασκευής οδοντοστοιχιών. Σε ότι αφορά τα πολύτιμα μέταλλα τα οποία χρησιμοποιούσε είχε απόλυτη γνώση των ιδιοτήτων τους και την τεχνική χρήσης τους. Αυτό όμως το οποίο δεν τον ικανοποιούσε και τον προβλημάτιζε ήταν η χρήση των ανθρώπινων φυσικών δοντιών που επιπλέον του δημιουργούσαν και ηθικά διλλήματα τα οποία είχαν σχέση με τον τρόπο συλλογής τους. Έτσι κατέληξε ότι η λύση ήταν να τα αντικαταστήσει με τα Γαλλικά δόντια, έτσι τα ονόμαζαν εκείνη την περίοδο, τα οποία ήταν κατασκευασμένα από πορσελάνη. Εκείνη την περίοδο στην Αγγλία γίνονταν εισαγωγή μεγάλου αριθμού Γαλλικών δοντιών για την κατασκευή προσθετικών εργασιών παρά τα μειονεκτήματά τους όπως την ευθραυστότητά τους, δεν ήταν εύκολη η κατεργασία τους και αισθητικά απείχαν πολύ από τα φυσικά δόντια.

Στον ίδιο κατάλογο ζωϊκά δόντια για την κατασκευή οδοντοστοιχιών.

Το 1820 ήταν η επίσημη ημερομηνία ίδρυσης του οίκου ενώ το 1859 η εταιρία Claudius Ash & Sons, στο Λονδίνο καταχωρήθηκε ως «κατασκευαστές κεραμικών δοντιών και οδοντιατρικών υλικών». Στο μεσοδιάστημα από το 1820 μέχρι το 1859 η εταιρία του Ash έβαλε ως πρωταρχικό στόχο την βελτίωση των δοντιών από πορσελάνη, στόχο τον οποίο πέτυχε μετά από πολύ κόπο, εξαντλητική έρευνα και οικονομικές θυσίες. Χρονολογία σταθμός είναι το 1837 όπου ο Ash εκτός από την βελτίωση της ποιότητας της πορσελάνης, κατασκεύασε τα δόντια πορσελάνης με εσωτερικό σωλήνα τα οποία μπορούσαν να συγκολληθούν σε μεταλλικές βασικές πλάκες. Ταυτόχρονα με την εμπειρία του οίκου στα μέταλλα και στις μεθόδους επεξεργασίας τους, δημιούργησε προϊόντα τα οποία θα επέτρεπαν στον οδοντίατρο με πλέον εφικτό και εύκολο τρόπο να κατασκευάζει τις προσθετικές του εργασίες.

Τα εγοστάσια,τα καταστήματα και οι αντιπρόσωποι του Οίκου Claudius Ash & Sons το 1920 ανά τον κόσμο.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα η εταιρεία Claudius Ash & Sons δημιούργησε παραρτήματα σε διάφορες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά και στο εξωτερικό. Το 1853 κυκλοφόρησε στο Λονδίνο ένας μη εικονογραφημένος εμπορικός κατάλογος οδοντιατρικών προμηθειών από την Claudius Ash & Sons, 34 σελίδων ενώ το 1865 κυκλοφόρησε ο πρώτος εικονογραφημένος εμπορικός κατάλογος της εταιρείας

Ο κατάλογός του 1853 αντικατοπτρίζει ξεκάθαρα το σημείο καμπής της οδοντιατρικής και κυρίως στον τομέα της Μηχανικής Οδοντιατρικής μία περίοδο που ο οίκος του Claudius Ash. δίνει το στίγμα του αλλά και διαμορφώνει τους κανόνες του οδοντιατρικού εμπορίου. Στη σελίδα 11 του καταλόγου είναι καταχωρημένη μια μεγάλη επιλογή δοντιών πορσελάνης διαφορετικών μεγεθών και σχημάτων, σε δεκατέσσερις αποχρώσεις. Είναι πλέον φανερό ότι η κατασκευή των δοντιών πορσελάνης ήταν το σημείο της μεγάλης ανόδου και καταξίωσης για την εταιρεία γεγονός το οποίο την ίδια περίοδο συμβαίνει και στην περίπτωση της Γαλλίας με την εταιρεία Billard και στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ με την S.S.White. Είναι η πρόοδος των οδοντιατρικών προσθέσεων, με την εμφάνιση των δοντιών πορσελάνης και του βουλκανίτη σε συνδυασμό με την αναισθησία και τον ποδοκίνητο τροχό που θα προωθήσει την τεράστια ανάπτυξη όλης της οδοντιατρικής μέχρι τα τέλη του 19^ου αιώνα και αναμφισβήτητα ήταν μεγάλη και η συμβολή των μεγάλων κατασκευαστών οδοντιατρικών προϊόντων ένας από τους οποίους ήταν και ο Claudius Ash & Sons. Η διάθεση των προϊόντων του εμπορικού οίκου Claudius Ash & Sons όπως αναφέρεται στον εμπορικό κατάλογο του 1886, περιελάβανε καταστήματα εκτός από το Λονδίνο, το Λίβερπουλ και το Μάντσεστερ της Αγγλίας, στην Γαλλία, Γερμανία, Αυστρία, Δανία και Ρωσία, ενώ τα επόμενα χρόνια λειτούργησαν καταστήματα στην Σουηδία, ΗΠΑ και Καναδά.