Εμπορικός Οίκος Chevalier και ο πρώτος κατάλογος οδοντιατρικών προϊόντων που εκδόθηκε το 1855 στην Αμερική.

 

Από τα βραβεία του Οίκου Chevalier για την ποιότητα των οδοντιατρικών του εργαλείων από εμπορικές εκθέσεις στις ΗΠΑ και Μ.Βρετανία.

Ο John D. Chevalier de Champtaure, Ελβετικής καταγωγής, γνωστός κατασκευαστής κυνηγετικών μαχαιριών στην πατρίδα του, εγκαταστάθηκε το 1833 στη Νέα Υόρκη και δημιούργησε το 1835 το πρώτο αμερικανικό εργοστάσιο που ειδικεύεται στην κατασκευή και εμπορία οδοντιατρικών εργαλείων.  Η εταιρεία του Chevalier επωφελείται από την έναρξη εκείνη την χρονική περίοδο της διαδικασίας για την επαγγελματική κατοχύρωση των οδοντιάτρων με την κατάλληλη εκπαίδευση, την οργάνωση των πρώτων επαγγελματικών οργανώσεων και την έκδοση των πρώτων οδοντιατρικών περιοδικών. Όλες αυτές οι συνθήκες  δημιούργησαν τις προϋποθέσεις βελτίωσης και ανάπτυξης του επαγγέλματος του οδοντιάτρου στις ΗΠΑ με επακόλουθο την αύξηση του αριθμού των οδοντιάτρων αλλά  ταυτόχρονα και την απαίτηση βελτίωσης των οδοντιατρείων με κατάλληλο εκσυγχρονισμένο εξοπλισμό σε εργαλεία, υλικά αλλά και υποδομές. 

Ο εμπορικός οδοντιατρικός κατάλογος του 1855.

 

Το 1841 στο περιοδικό   «American Journal of Dental Science», το οποίο ήταν το πρώτο οδοντιατρικό περιοδικό το οποίο κυκλοφόρησε παγκοσμίως, ο Chevalier καταχωρεί μία διαφήμιση στην οποία ανακοινώνει την νέα διεύθυνση του του εργοστασίου και του εμπορικού καταστήματος, δηλώνοντας ότι ο ίδιος κατασκευάζει αποκλειστικά οδοντιατρικά εργαλεία από ειδικό χάλυβα που επεξεργάζεται επί τόπου υπό τη δική του επίβλεψη.

Σε διαφήμιση του ίδιου περιοδικού  σε τεύχος του  1845 ανακοινώνει ότι στο εμπορικό του κατάστημα πουλάει εκτός από οδοντιατρικά εργαλεία,  οδοντιατρικό χρυσό,  δόντια πορσελάνης, οδοντιατρικές καρέκλες αλλά και πλήρη εξοπλισμό και υλικά οδοντιατρείου. 

Πρόσθετο στήριγμα κεφαλής.

Στον εμπορικό οδοντιατρικό κατάλογο τον οποίο εξέδωσε το  1855 ο  Chevalier  και ο οποίος ήταν ο πρώτος κατάλογος οδοντιατρικών προϊόντων ο οποίος κυκλοφόρησε στην Αμερική-αν και στον πρόλογο αναφέρεται ότι είχε εκδοθεί κατάλογος και το 1853- στις σαράντα σελίδες του περιλαμβάνονται όλα τα εργαλεία, υλικά και εξοπλισμό υποδομής-οδοντιατρικές καρέκλες, πτυελοδοχεία, ερμάρια κ.ά.-για την οργάνωση ενός σύγχρονου οδοντιατρείου με τα δεδομένα εκείνης της εποχής. Ένα από τα χαρακτηριστικά των περισσότερων εργαλείων χειρός, εκτός από τις οδοντάγρες, είναι ότι προσφέρονται με την δυνατότητα  επιλογής τριών διαφορετικών υλικών κατασκευής της λαβής τους, από έβενο, φίλντισι και ελεφαντόδοντο. Ο λόγος είναι ότι τα εργαλεία εκείνη την εποχή δεν αποδείκνυαν μόνο την εμπειρία του οδοντιάτρου αλλά και το κόστος τους ειδικά με τα υλικά κατασκευής της λαβής τους, αποδείκνυε και την οικονομική κατάσταση του γιατρού η οποία για την εποχή εκείνη ταυτίζονταν και με το κύρος και την αποτελεσματικότητά του.

Οδοντιατρική πολυθρόνα.

Αυτού του είδους η επίδειξη έληξε μετά από την καθιέρωση της ασηψίας-αντισηψίας από τον Βρετανό χειρουργό Joseph Lister (1827–1912) ο οποίος είναι γνωστός ως ο "πατέρας της αντισηψίας". Η συμβολή του στη χειρουργική επιστήμη ήταν επαναστατική, καθώς εισήγαγε την πρακτική της αντισηψίας, η οποία άλλαξε δραστικά την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των χειρουργικών επεμβάσεων. Εμπνευσμένος από τις έρευνες του Louis Pasteur για τα μικρόβια, σύμφωνα με τις οποίες τα μικρόβια προκαλούν μόλυνση, εισήγαγε την αντισηψία στην χειρουργική και την απολύμανση των χειρουργικών εργαλείων. Προκειμένου να μπορούν να απολυμάνουν τα εργαλεία πρέπει να είναι κατασκευασμένα από υλικά τα οποία να αντέχουν σε επανειλημμένες αποστειρώσεις και το κυριότερο να είναι λεία χωρίς  εσοχές και ει δυνατόν κατασκευασμένα σε ένα ενιαίο κομμάτι μετάλλου. 

Πτυελοδοχείο.

Ανατρέχοντας στις σελίδες του καταλόγου μπορούμε να διαπιστώσουμε   τη βασική εξέλιξη της οδοντιατρικής εκείνης της εποχής και τα τεχνικά μέσα τα οποία ένας σωστά εκπαιδευμένος οδοντίατρος διέθετε για τον  εξοπλισμό για  οργάνωση του οδοντιατρείου του.

Στον κατάλογο σε ότι αφορά τον εξοπλισμό της υποδομής ενός οδοντιατρείου, περιλαμβάνονται οδοντιατρικές πολυθρόνες, ένα πρόσθετο στήριγμα κεφαλής το οποίο μπορεί να προσαρμοσθεί σε κοινές καρέκλες και ένα πτυελοδοχείο με βασικό υλικό κατασκευής τους το ξύλο.

Οδοντιατρικό κιβώτιο για τη φύλαξη των εργαλείων.

Σε αυτόν τον κατάλογο προσφέρονται επτά διαφορετικές θήκες-κιβώτια για τη φύλαξη οδοντιατρικών εργαλείων από τα οποία  τρία για μικρό αριθμό εργαλείων ήταν κατασκευασμένα από   δέρμα ή από ξύλο τριανταφυλλιάς και τέσσερα για πλήρη σειρές εργαλείων από ξύλο τριανταφυλλιάς ή μαόνι. Σε αυτό το σημείο πρέπει να κάνουμε μια διευκρίνηση σχετικά με τον τρόπο φύλαξης των εργαλείων και υλικών ενός οδοντιάτρου εκείνης της εποχής. Σε μεγάλο βαθμό μέχρι και τα μέσα του 19ου αιώνα οι περισσότεροι από όσους ασκούσαν την οδοντιατρική δεν διέθεταν μόνιμη σταθερή εγκατάσταση και ο κανόνας ήταν να μετακινούνται από πόλη σε πόλη μεταφέροντας και όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό τους. Ως αποτέλεσμα το μέσον προκειμένου να φυλάσσουν και μεταφέρουν τα εργαλεία και υλικά τους ήταν στην περίπτωση μιας μικρής σειράς εργαλείων κατάλληλες θήκες ενώ στην περίπτωση μιας πλήρους σειράς εργαλείων τα οδοντιατρικά κιβώτια. Αυτά τα κουτιά ενώ αρχικά εξυπηρετούσαν την πρακτική ανάγκη φύλαξης των εργαλείων, αργότερα ο σχεδιασμός τους, το μέγεθος και τα υλικά κατασκευής τους αντανακλούσαν στο επίπεδο και το κύρος του οδοντιάτρου. Οι έμπειροι και επιτυχημένοι οδοντίατροι διέθεταν περισσότερα εργαλεία και χρειάζονταν μεγαλύτερα οδοντιατρικά κιβώτια, κατασκευασμένα μάλιστα με ακριβά ξύλα  όπως ήταν το μαόνι και το ξύλο τριανταφυλλιάς και επενδυμένα με  πολυτελή υφάσματα όπως βελούδο.Στον πρόλογό του μάλιστα ο Chevalier κάνει ειδιάιτερη μνεία στην σημασία την οποία έχουν  κιβώτια φύλαξης  και οργάνωσης των εργαλείων προκειμένου ο οδοντίατρος να δημιουοργήσει έναν σταθερό κύκλο ασθενών.

Απόσπασμα από τον πρόλογο σχετικά με την σημασία των κιβωτίων φύλαξης των εργαλείων και υλικών για τον φοιτητή της οδοντιατρικής κια τον οδοντίατρο.

Ο κατάλογος του Οίκου Chevalier προσφέρει μια πολύ σημαντική επιστροφή του χρόνου,δύο  αιώνες πίσω, στο πως θα μπορούσε να είναι η οργάνωση ενός οδοντιατρείου και ταυτόχρονα τις δυνατότητες σε ότι αφορά τα εργαλεία, τα υλικά και τις τεχνικές που είχε στην διάθεσή του ο οδοντίατρος εκείνη τη εποχή.

 

https://objects.library.uu.nl/reader/index.php?lan=en&obj=1874-275354&pagenum=0

 

 

ΓΒ