Μια προσθετική εργασία του 17ου αιώνα.

 

Στο παρεκκλήσι του Château de Laval, ενός Μεσαιωνικού κάστρου στην πόλη Laval στην περιοχή του ποταμού Λίγηρα στην Βόρειο-ανατολική Γαλλία, κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης το 1988 βρέθηκε ο τάφος της Anne d'Alègre. Η Anne d'Alègre ήταν μία αριστοκράτισσας που πέθανε το 1619 σε ηλικία 54 ετών και η σπανιότητα του σκελετού της οφείλεται στην  ύπαρξη οδοντικής πρόσθεσης από σύρμα χρυσού με περιδέσεις στα παρακείμενα δόντια και προσθήκη ενός πρόσθιου δοντιού από ελεφαντόδοντο. Η απώλεια του άνω κεντρικού τομέα αριστερά, οφείλονταν πιθανόν στην  εκτεταμένη περιοδοντική νόσο η οποία είχε ως  αποτέλεσμα την γενικευμένη σημαντική απώλεια φατνιακού οστού και την απώλεια αρκετών δοντιών. Εκτός από την πρόσθεση του 21,υπάρχει συρμάτινη περίδεση μεταξύ των δύο άνω προγομφίων δεξιά, πιθανότητα για την σταθεροποίησή τους λόγω της μεγάλης απώλειας φατνιακού οστού με αποτέλεσμα την αυξημένη κινητικότητά τους.

Πορτρέτο της  Anne d'Alègre (Wikipedia)

Οι προσθήκες δοντιών, γεγονός πολύ σπάνιο για εκείνη την εποχή λόγω των περιορισμένων τεχνικών μεθόδων, της άγνοιας των περισσότερων οδοντιάτρων αλλά και του υψηλού οικονομικού κόστους, απευθύνονταν  μόνο στους άρχοντες και πλούσιους αριστοκράτες της εποχής.

Στις πολύ λίγες περιπτώσεις οι οποίες αφορούν οδοντικές προσθέσεις από ευρήματα σε τάφους εκείνης της εποχής, εκτός από την αντιμετώπιση των λειτουργικών αναγκών η προσθήκη προσθίων δοντιών εξυπηρετούσε κυρίως αισθητικές και κοινωνικές απαιτήσεις. Οι αριστοκράτισσες  της εποχής, σε μια πατριαρχική  Γαλλία, υπόκεινται σε ισχυρούς περιορισμούς  και κρίνονται για τους καλούς τους τρόπους, τον πλούτο και την ομορφιά τους και  θα έπρεπε να διατηρούν μία αξιοπρεπή και καλαίσθητη εμφάνιση και να ακολουθούν τις επιταγές της μόδας της εποχής τους.

Η Anne d'Alègre, αριστοκράτισσα, εξόχως κοινωνικό άτομο αλλά και με έντονη πολιτική παρουσία, ήταν δύο φορές χήρα, στα 21 χρόνια της από τον πρώτο σύζυγό της τελευταίο κόμη του Λαβάλ, και μετά στα 43 της  από τον δεύτερο σύζυγό της  κυβερνήτη της Νορμανδίας.  Ως προτεστάντισσα  είχε μια ζωή γεμάτη ανατροπές σε μια Καθολική χώρα όπου  έχασε τον μονάκριβο γιο της και για ένα διάστημα είδε την περιουσία της να δημεύεται από τον βασιλιά Ερρίκο Γ'.

Πανοραμική ακτινογραφία των δοντιών.

Οι κοινωνικές επιταγές της εποχής για την τάξη της, την οδήγησαν στην αποκατάσταση των δοντιών της με την εφαρμογή των πλέον σύγχρονων προσθετικών τεχνικών της εποχής, με μία πρόσθεση δοντιού από ελεφαντοστό  που στηρίζεται στα γειτονικά δόντια με χρυσά σύρματα και μία  συγκράτηση των προγομφίων λόγω της μεγάλης κινητικότητάς τους επίσης με σύρμα. Εάν αυτή η τεχνική είχε ως στόχο να περιορίσει τις λειτουργικές συνέπειες της απώλειας δοντιών, η μακροχρόνια χρήση της καθώς και οι πολλαπλές απαραίτητες σφίξεις, οδηγούσαν σίγουρα στην απώλεια και των παρακειμένων δοντιών. 

Musse Des Sciences De Laval.

ΓΒ