Η φυγάδευση της Αυτοκράτειρας Ευγενίας από τον Έβανς.(ΙΙ)

 

Πίνακας του Henri-Louis Dupray (1884) ο οποίος αναπαριστάνει της αναχώριση από το σπίτι του Έβανς της Αυτοκράτηρας Ευγενίας.

Όταν στις 3 Σεπτεμβρίου του 1870, η είδηση της ήττας από τους Πρώσους του Ναπολέοντα 3ου  στο Σεντάν έφτασε  στο Παρίσι, σήμανε και το τέλος της  Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Η αυτοκράτειρα Ευγενία  τράπηκε σε φυγή για να σώσει τη ζωή της καθώς οι πρώην σύμμαχοι εξαφανίσθηκαν κάτω από την πίεση  του ξεσηκωμένου απείθαρχου πλήθους. Εκείνη τη στιγμή, η Αυτοκράτειρα θυμήθηκε έναν άντρα στον οποίο είχε απόλυτη εμπιστοσύνη : τον οδοντίατρό της. Αυτή και η κυρία επί των τιμών της πήγαν στην βίλα  Bella Rosa,  στη λεωφόρο de l'Impératrice το οποίο ήταν το πολυτελές σπίτι του Έβανς. 

Η άμαξα του Έβανς με την οποία φυγάδεψε την Αυτοκράτηρα Ευγενία (Μουσείο Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια).

Το επόμενο πρωί, ο Έβανς με την σύζυγό του και  τις υψηλές προστατευόμενές του  στην άμαξά του έφυγαν με ασφάλεια από το Παρίσι περνώντας  από την  Porte Maillot και προχώρησαν στο Mantes όπου άλλαξαν τα άλογα. Αφού πέρασαν τη νύχτα τους στο Rivière-Thibouville, η μικρή ομάδα πήγε σιδηροδρομικώς στη Deauville, όπου παρέμειναν η κα  Έβανς και οι προστατευόμενες ενώ ο   Έβανς μίσθωσε άμαξα και πήγε στο λιμάνι  προκειμένου  να πείσει έναν Βρετανό ευγενή, τον  Sir John Burgoyne να μεταφέρει την αυτοκράτειρα στην ασφάλεια  στο γιοτ του με το όνομα Gazelle το οποίο βρίσκονταν στην περιοχή και θα απέπλεε για την Αγγλία την επόμενη μέρα. Μετά από κάποια παρότρυνση της Λαίδης Burgoyne  ο Sir John ο οποίος ήταν στην αρχή αρνητικός,συναίνεσε και οι πρόσφυγες στις 7 Σεπτεμβρίου μετά από μια ιδιαίτερα δύσκολη νυχτερινή διέλευση της Μάγχης κατέληξαν με ασφάλεια στην Αγγλία.

Η Αυτοκράτειρα Ευγενία.

Ο  Έβανς, με τα σημερινά τουλάχιστον δεδομένα ,δεν ήταν απλά πλούσιος αλλά μάλλον «ζάπλουτος». Οι φίλοι και ασθενείς του οι οποίοι κατείχαν υψηλές πολιτικές και κοινωνικές θέσεις κατά την 2η Γαλλική Δημοκρατία, ήταν αυτοί οι οποίοι με τις πληροφορίες τους τον βοήθησαν στην δημιουργία της τεράστιας περιουσίας του. Στις δεκαετίες του 1850 και του 1860, όταν ο Ναπολέων Γ' ξεκίνησε έναν ολοκληρωμένο αστικό ανασχεδιασμό του Παρισιού όπου βασικό ρόλο είχε ο νομάρχης Βαρώνος  Georges-Eugene Haussmann,ο Έβανς εκμεταλλεύθηκε  περιοχές της πόλης που σύντομα επρόκειτο να μετατραπούν από δαιδαλώδη δίκτυα μεσαιωνικών σοκακιών σε ευρύχωρες και μεγαλοπρεπείς λεωφόρους. Αγοράζοντας  φθηνά ακίνητα σε αυτές τις συνοικίες, ο Έβανς είδε την αξία της ακίνητης περιουσίας του να πολλαπλασιάζεται  καθώς η ανάπτυξη του Παρισιού προχωρούσε. Όταν ο Έβανς πέθανε το 1897, η περιουσία του αποτιμήθηκε (συντηρητικά) σε 4.000.000 δολάρια ή περίπου 110.000.000 δολάρια το 2016.

Η Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια στην οποία στεγάστηκε μέχρι το 1965 και το Μουσείο Έβανς.

Μετά τον θάνατό του το 1897 με τις δύο διαθήκες τις οποίες άφησε, την μία στην Γαλλία και την δεύτερη στην Αμερική άφησε το μεγαλύτερο μέρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας του στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια με τον όρο να ιδρυθεί μία Οδοντιατρική Σχολή εξοπλισμένη με τον πλέον σύγχρονο εξοπλισμό για εκείνη την εποχή. 

Οι διαθήκες του Έβανς αμφισβητήθηκαν από τους συγγενείς του με αποτέλεσμα δικαστικές διαμάχες μεταξύ των συγγενών και της πολιτείας της Πενσυλβάνια στην Γαλλία και Αμερική οι οποίες όταν έληξαν το ποσό το οποίο εξασφάλισε η Πενσυλβάνια  από την πώληση της ακίνητης περιουσίας του στην Γαλλία, διατέθηκε για την ανέγερση και εξοπλισμό της Οδοντιατρικής Σχολής.

Οι εγκαταστάσεις της νέας Σχολής εγκαινιάσθηκαν το 1915 και στέγασαν και ένα Μουσείο αφιερωμένο στον Έβανς μέχρι το 1965 όπου οι χώροι του Μουσείου μετατραπήκαν σε κλινικές. Τα εκθέματα του Μουσείου αποθηκεύτηκαν όλα, εκτός από την άμαξα με την οποία ο Έβανς φυγάδευσε την Αυτοκράτειρα Ευγενία στο Λονδίνο η οποία αποτελεί μόνιμο έκθεμα της Σχολής.

ΓΒ