Τα Παγκόσμια Ιατρικά Συνέδρια ως προπομποί του 1ου Παγκόσμιου Οδοντιατρικού Συνέδριου στο Παρίσι το 1889.

 

Χάλκινο Μετάλλιο το οποίο χορηγήθηκε στους συνέδρους του 7ου Διεθνούς Ιατρικού Συνέδριου στο Λονδίνο το 1881. Η μία όψη παριστάνει την προτομή της Βασίλισσας Βικτώριας με πέπλο και την επιγραφή  ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ : ΑΥΤΟΚΡΑΤΗΡΑ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ. Στην άλλη πλευρά ανθρώπινες  φιγούρες γονατίζουν μπροστά στον Ιπποκράτη που τους καθησυχάζει παρά την παρουσία του  φαντάσματος του Θανάτου . Η επιγραφή γράφει: ΔΙΕΘΝΕΣ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ, ΛΟΝΔΙΝΟ. JAMES PAGET, PRES. WILLIAM MAC CORMAC, HON. SEC. GEN, 1881.

Ο όρος παγκοσμιοποίηση στην εποχή μας έχει πλέον κυριαρχήσει ως οικονομικός και εμπορικός όρος. Η παγκοσμιοποίηση όμως της επιστήμης με κύριο κίνητρο την διεύρυνση των επιστημονικών γνώσεων με στόχο το ευ ζην του ανθρώπου και της κοινωνίας με την δυνατότητα άμεσης ανταλλαγής απόψεων, γνώσεων, προβληματισμού και δημιουργικού διαλόγου μεταξύ των επιστημόνων οι οποίοι εκπροσωπούν τους διάφορους επιστημονικούς κλάδους ήταν από πολύ παλιά ένα ζητούμενο. Αυτή η ανάγκη στο παρελθόν εξυπηρετείτο κυρίως μέσω του έντυπου λόγου όπως βιβλία και ανταλλαγή επιστολών όπως επίσης με τον  προφορικό λόγο μέσω των Πανεπιστημίων ή και άλλης μορφής εκπαιδευτικών σχημάτων και των συνεδριάσεων των μελών των διάφορων φιλοσοφικών και επιστημονικών Ακαδημιών ή ομάδων μάθησης (σύλλογοι ή εταιρείες). 

Η βιομηχανική  επανάσταση  είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία νέων τεχνολογιών και  δημιούργησε την  ανάγκη στις εφαρμοσμένες κυρίως επιστήμες της μετάδοσης και ανταλλαγής γνώσεων και πρακτικών με πολύ ποιο γρήγορους ρυθμούς.  Ως αποτέλεσμα το αυξημένο ενδιαφέρων των επιστημόνων για έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση ώστε η επιστήμη τους σταδιακά να είναι προσιτή σε ένα μεγαλύτερο και μάλιστα παγκόσμιο επιστημονικό ακροατήριο του κλάδου τους αλλά και με την δυνατότητα άμεσου διαλόγου και   ανταλλαγής απόψεων αλλά και των εμπορικών εταιρειών κατασκευής ανάλογων προϊόντων  ώστε να διευρύνουν τον εμπορικό και παράλληλα πελατειακό  τους κύκλο δημιούργησαν τις προϋποθέσεις οργάνωσης των παγκόσμιων συνεδρίων.

Αυτήν την δυνατότητα θα την εξασφάλιζε ένα παγκόσμιο συνέδριο. Το 1881 στα πλαίσια του 7ου Παγκόσμιου Ιατρικού Συνεδρίου το οποίο έλαβε χώρα στο Λονδίνο για πρώτη φορά υπήρξε ξεχωριστή συνεδρία,η 7η Συνεδρία, η οποία περιλάμβανε ανακοινώσεις οι οποίες αφορούσαν αποκλειστικά στην οδοντιατρική και εκτός των Άγγλων ομιλητών συμπεριλαμβάνονταν ομιλητές από την Αμερική, Γαλλία και άλλες χώρες. Μεταξύ των ομιλητών ήταν οι Sir John Tomes,Alfred Coleman, Charles Cartwright από την Αγγλία,οι Sunders, Hutchinson και William Henry Atkinson από την Νέα Υόρκη και ο Emile Magitot από το Παρίσι.

 Σελίδα από το πρόγραμμα του  7ου Παγκόσμιου Ιατρικού Συνεδρίου το οποίο έλαβε χώρα στο Λονδίνο το 1881, η οποία περιλαμβάνει  την συνεδρία με  ανακοινώσεις και τις συζητήσεις   αποκλειστικά οδοντιατρικού περιεχομένου.

 Δύο από τους Γάλλους συνέδρους, οι  Gaillard – καθηγητής στο Ecole Dentaire de Paris - και ο  Edmond Andrieu -  ιδρυτής το 1878 του Chambre Syndicale Odontologique de France και αργότερα ιδρυτής και  καθηγητής στο Ecole Dentaire de France -  εντυπωσιάστηκαν από το ενδιαφέρον των συνέδρων και την ποιότητα των ανακοινώσεων ώστε μετά από την επιστροφή τους στην Γαλλία είχαν πλέον διαμορφώσει την άποψη για την  αναγκαιότητα της οργάνωσης ενός οδοντιατρικού συνεδρίου και μάλιστα παγκόσμιας κλίμακας.

Αξίζει να επισημάνουμε ότι εκείνη την εποχή η κατά κάποιο τρόπο πρωτοκαθεδρία στα οδοντιατρικά δρώμενα της Γαλλίας είχε υποχωρήσει λόγω της Γαλλικής Επανάστασης και  την θέση της  διεκδίκησαν η Αγγλία και η Γερμανία με σημαντικές επιστημονικές ανακαλύψεις  και η  Αμερική ,με την ίδρυση της πρώτης Οδοντιατρικής Σχολής  και των  Οδοντιατρικών Επαγγελματικών  Συλλόγων σε κάθε Πολιτεία.

Η 10ετία του 1880,όπως έχουμε αναφέρει, ήταν καθοριστική για την διαμόρφωση της οδοντιατρικής εκπαίδευσης αλλά και της  εδραίωσης του επαγγέλματος του οδοντιάτρου στην Γαλλία. Το 1880 είχε ιδρυθεί το πρώτο Οδοντιατρικό Σχολείο  ( Ecole Dentaire de Paris),το 1884 ο επίσημος επαγγελματικός φορέας το Chambre Syndicale de l’Art Dentaire υπό την προεδρία του Edmond Andrieu  ίδρυσαν το Institut Odontotechnique de France (Ecole Dentaire de France) το οποίο ήταν το δεύτερο Οδοντιατρικό Σχολείο στην Γαλλία.

Η πρώτη σελίδα των πρακτικών του 9ου Παγκοσμίου Ιατρικού Συνεδρίου στην Ουάσινγκτον τα οποία αφορούν την 18η συνεδρία με τις ανακοινώσεις στην Οδοντιατρική. 

Αν και η ιδέα  διοργάνωσης ενός Παγκόσμιου Οδοντιατρικού Συνεδρίου υπήρχε, εντούτοις η ωρίμανση της ιδέας και η υλοποίησή της απαίτησε αρκετά χρόνια. Το 1887 διεξήχθη το 9ο Παγκόσμιο Ιατρικό Συνέδριο στην Ουάσιγκτον το πρόγραμμα του οποίου περιλάμβανε ξεχωριστή και πάλι συνεδρία με θέματα οδοντιατρικής στην οποία παρουσιάσθηκαν οι κάτωθι ανακοινώσεις ανακοινώσεις από συνέδρους διαφόρων χωρών,συμπεριλαμβανοένης και της Γαλλίας:

Inflammatory Processes, από τον L. C. Ingersoll, (Αϊοβα).

Pain in the Temporo-Maxillary Joints, Caused by Irregularity of the Teeth, από τον C. H. Goddard (Σαν Φρανσίσκο).

Influence of Weather Changes on the Human Organism, από τον  E. S. Chisholm (Αλαμπάμα).

Etiology of Irregularities of the Jaws and Teeth, από τον E. S. Talbot (Σικάγο).

Orthodontia, with a New System of Regulation and Retention.από τον Edw. H. Angle (Μινεάπολη) .

The Comparative Pathology of the Teeth with Special Reference to the Tusk of the Elephant,από τον Καθηγητή Busch, Διευθυντή του Ινστιτούτου Οδοντιατρικής του Βασιλικού Πανεπιστημίου του Βερολίνου.

Operation for the Cure of a Persistent Neuralgia of Both Temporo—Maxillary Articulations and Reflected Pain in the Right Brachial Plexus, of Eight Years Standing, with Results ,από τον John S. Marshall (Σικάγο). 

Articulation of Artificial Teeth,από τον  H. L. Cruttinden (Μινεσότα). 

Power in Dentistry, από τον   W. St. George Elliott (Λονδίνο).

Porcelain Crowns, από τον  E. C. Moore (Ντιτρόιτ).

Does Function Control the Evolution of Structure,από τον  A. H. Thompson (Κάνσας).

Aphthous Stomatitis, and Its Origin, από τον David Thomas, Διευθυντή του Ecole Dentaire de  Paris, 

The Sixth Year Molar, από τον E. Andriew,(Γαλλία).

The Necessity of an International Inquiry into the State of the Dental System among Different Peoples, από τον Paul Dubois,(Γαλλία). 

Harmony and Discord ; Health and Disease ; Healers and Hinderers, από τον J. B. Davenport,(Γαλλία).

Οι Γάλλοι καθηγητές Paul Dubois και M.Kuhn οι οποίοι συμμετείχαν στο συνέδριο αποφάσισαν μετά από την επιστροφή τους να πάρουν την πρωτοβουλία και σε συνεργασία με τους δύο επαγγελματικούς συλλόγους και τις δύο Οδοντιατρικές Σχολές του Παρισιού να οργανώσουν υπό την αιγίδα του Γαλλικού κράτους με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Εμπορικής Έκθεσης του Παρισιού το 1889 το πρώτο Παγκόσμιο Οδοντιατρικό Συνέδριο.

 Η μεγάλη επιτυχία του 1ου Παγκόσμιου Οδοντιατρικού Συνεδρίου (ΠΟΣ), τις λεπτομέρειες του οποίου θα παρουσιάσουμε σε επόμενη ανάρτηση, είχε ως αποτέλεσμα την καθιέρωση των Παγκόσμιων Οδοντιατρικών Συνεδρίων και την οργάνωση του 2ου ΠΟΣ στο Σικάγο το 1876,του 3ου  στο Παρίσι το 1900 και του 4ου στο Σαιντ Λούις το 1904 και το 5ο το 1909 στο Βερολίνο. Με την ίδρυση το 1900 κατά την διάρκεια του 4ου ΠΟΣ στο Παρίσι της Federation Dentaire Internationale (FDI) μετά από πρωτοβουλία του Charles Godon Προέδρου της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου και κοσμήτορα της Ecole Dentaire de Paris η παγκοσμιοποίηση της οδοντιατρικής έγινε πλέον θεσμός και την οργάνωση των παγκόσμιων οδοντιατρικών συνεδρίων σταδιακά την ανέλαβε ο νέος θεσμός η Federation Dentaire Internationale.

ΓΒ