Η ίδρυση με τέσσερεις ημέρες διαφορά από την πρώτη, της δεύτερης Οδοντιατρικής Σχολής στην Αγγλία.( Metropolitan School of Dental Science).

Το 1855 στην Αγγλία είχαν δημιουργηθεί  δύο ομάδες οδοντιάτρων οι οποίοι καθοδηγούσαν την εκστρατεία για  την μεταρρύθμιση και την επίσημη καθιέρωση του επαγγέλματος του οδοντιάτρου, οι Μνημονικοί ( Memorialists) και οι Ανεξάρτητοι (Independents). Η ομάδα των Μνημονικών σχηματίστηκε με μερικούς από τους οδοντιάτρους που είχαν υποβάλει αίτηση-μνημόνιο προκειμένου να γίνουν μέλη ως Χειρουργοί Οδοντίατροι στο Βασιλικό Κολλέγιο Χειρουργών το 1843 και συμπεριλαμβάνονταν στους  κορυφαίους οδοντιάτρους της εποχής όπως οι Samuel Cartwright, Robert Nasmyth, Edwin Saunders και John Tomes. Η ομάδα αυτή   πρότεινε η εκπαίδευση στην οδοντιατρική και η έκδοση των διπλωμάτων να είναι υπό τον έλεγχο και δικαιοδοσία του Βασιλικoύ Κολλεγίου Χειρουργών (Royal College of Surgeons). Πίστευαν ότι η εξουσία και η φήμη την οποία διέθετε το Βασιλικό Κολλέγιο Χειρουργών, ήταν απαραίτητες προϋποθέσεις  για να αναγνωριστεί η οδοντιατρική ως νόμιμο αλλά και καταξιωμένο επιστημονικό επάγγελμα. Τον Δεκέμβριο του 1855 έστειλαν νέο αίτημα-μνημόνιο  στο Βασιλικό Κολλέγιο Χειρουργών ζητώντας τους να αναγνωρίσουν την οδοντιατρική ως ειδικό κλάδο της χειρουργικής και να καθιερώσουν εξετάσεις για την χορήγηση του Διπλώματος Οδοντικής Χειρουργικής (License of Dental Surgery,LSD) και την νόμιμη πλέον χρήση ως επαγγελματικής ενασχόλησης του τίτλου του χειρουργού οδοντιάτρου.  Οι αντιδράσεις από το Κολλέγιο  ήταν αρνητικές με αποτέλεσμα  το αίτημα να πέσει στο κενό, αλλά παράλληλα πρότειναν να ζητήσουν οι ενδιαφερόμενοι νομοθετική ρύθμιση από την κυβέρνηση, πρόταση την οποία υπέβαλαν στην κυβέρνηση και προέκυψε το Βασιλικό Διάταγμά του 1858.

 Οι Ανεξάρτητοι αποτελούσαν την δεύτερη ομάδα οδοντιάτρων και υποστήριζαν την δημιουργία ενός ανεξάρτητου  από το  Βασιλικό Κολλέγιο Χειρουργών οδοντιατρικού επαγγέλματος, ανάλογο με το Αμερικανικό μοντέλο, με το σκεπτικό πως οι οδοντίατροι από μόνοι τους, είναι οι πλέον αρμόδιοι προκειμένου να οργανώσουν την εκπαίδευσή τους βάσει των απαραίτητων προσόντων τα οποία έπρεπε να διαθέτουν.

Στις 10 Νοεμβρίου 1856 οι μνημονικοί ίδρυσαν την Odontological Society (Οδοντολογική Εταιρεία) η οποία αποτέλεσε την πρώτη επαγγελματική οδοντιατρική εταιρεία στην Αγγλία, ενώ με μία  ημέρα διαφορά, δημιουργήθηκε   από τους Ανεξάρτητους το College of Dentists of England (Κολλέγιο Οδοντιάτρων της Αγγλίας). Και οι δύο οργανώσεις οδοντιάτρων, ανεξάρτητα η μία από την άλλη, άρχισαν τις προσπάθειες για την υλοποίηση των σχεδίων τους με στόχο την θεσμοθέτηση  και κατοχύρωση του οδοντιατρικού επαγγέλματος. 

Το Κολλέγιο Οδοντιάτρων, το οποίο διέθετε και τον μεγαλύτερο αριθμό μελών – η Οδοντολογική Εταιρεία θεωρείτο ως μία εταιρεία ελίτ επειδή τα μέλη της ήταν κυρίως χειρουργοί μέλη του Βασιλικού Κολλεγίου  Χειρουργών  - επικεντρώθηκε στην ακόμη  μεγαλύτερη αύξηση του αριθμού  των μελών του και στην δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων για την καθιέρωση της εκπαίδευσής όσων ήθελαν να ασκήσουν την οδοντιατρική, αλλά και για όσους την ασκούσαν  ήδη. Οραματίστηκαν μία ή δύο οδοντιατρικές σχολές που παρείχαν θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση  με σχετικά χαμηλό κόστος. Οι υποψήφιοι θα εκπαιδεύονταν στην ανατομία, την φυσιολογία, την χημεία, την φυσική , την οδοντιατρική χειρουργική, την παθολογία και την οδοντιατρική μηχανική και προς απόκτηση του τίτλου του οδοντιάτρου θα έπρεπε να υποβληθούν σε κατάλληλες εξετάσεις στο Κολλέγιο Οδοντιάτρων ώστε να αποκτήσουν την ιδιότητα του μέλους.

Κανόνες και υποχρεώσεις για όσουν φοιτούν στο Οδοντιατρικό Νοσοκομείο.

Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση,  την 1η Δεκεμβρίου του  1858, ιδρύθηκε από την Οδοντολογική Εταιρεία του Λονδίνου το Dental Hospital of London ενώ την 1η Οκτωβρίου του 1859 την ίδια διεύθυνση ιδρύθηκε το London School of Dental Surgery, το οποίο ήταν η πρώτη Οδοντιατρική Σχολή της Αγγλίας. Σκοπός του νοσοκομείου και της σχολής   εκτός από την δωρεάν παροχή οδοντιατρικής περίθαλψης σε φτωχούς ασθενείς,  ήταν η θεωρητική αλλά και πρακτική εκπαίδευση των σπουδαστών στην Οδοντιατρική.

Από την άλλη πλευρά το Κολλέγιο Οδοντιάτρων της Αγγλίας  διαμόρφωσε το  δικό τους εκπαιδευτικό πρόγραμμα, καθιέρωσε τα απαραίτητα προσόντα του μέλους   και στις 5 Οκτωβρίου 1859,τέσσερεις ημέρες μετά από την ίδρυση από τους Μνημουνικούς του  London School of Dental Surgery, το Κολλέγιο Οδοντιάτρων, ίδρυσε  την Μητροπολιτική Σχολή Οδοντιατρικής Επιστήμης (Metropolitan School of Dental Science).  Σκοπός της Σχολής ήταν   να παρέχει διαλέξεις και επιδείξεις προκειμένου οι εκπαιδευόμενοι να αποκτήσουν τις απαραίτητες θεωρητικές και πρακτικές γνώσεις στην οδοντιατρική ώστε μετά από το επιτυχές  πέρας των σπουδών το Κολλέγιο χορηγούσε το δίπλωμα  Μέλους του Κολλεγίου Οδοντιάτρων της Αγγλίας (Member of the College of Dentists of England, MCDE).    

 Ωστόσο, το Κολλέγιο απέτυχε να κάνει τις κατάλληλες ρυθμίσεις ώστε να εξασφαλίσει τις απαραίτητες υποδομές και οι μαθητές του να αποκτήσουν κλινική εμπειρία, αν και αρχικά συνεργάσθηκε με το Westminster Dispensary-ένα ιατρείο για παροχή ιατρικής περίθαλψης στους φτωχούς- γεγονός το οποίο υλοποιήθηκε το  1861,όταν άνοιξε το Εθνικό Οδοντιατρικό Νοσοκομείο (National Dental Hospital) του Λονδίνου. 

Σκοπός  του Εθνικού Οδοντιατρικού Νοσοκομείου, το οποίο αποτέλεσε την δεύτερη Οδοντιατρική Σχολή της Αγγλίας, ήταν να παρέχει οδοντιατρική περίθαλψη στους φτωχούς και παράλληλα τη δυνατότητα πρακτικής εκπαίδευσης στους εκπαιδευόμενους οδοντιάτρους ενώ σταδιακά και μετά την έκδοση του Βασιλικού Διατάγματος το 1858,προσάρμοσε το πρόγραμμα σπουδών του ώστε να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις για την λήψη του διπλώματος LDS.. Το νοσοκομείο σύντομα έγινε πολύ  δημοφιλές ίδρυμα και ήδη κατά τον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του περιέθαλψε 2020 ασθενείς και οι οδοντιατρικές πράξεις οι οποίες υλοποιήθηκαν περιλάμβαναν  1223 εξαγωγές, 812 σφραγίσματα, 12 περιπτώσεις επαναφοράς των δοντιών στη φυσική τους θέση και περίπου 175 περιπτώσεις καθαρισμού και παροχής συμβουλών.  Η ετήσια έκθεση των διδασκόντων του έτους 1963 αναφέρει ότι κατά τα τρία πρώτα έτη της λειτουργίας του οι φοιτητές οι οποίοι παρακολούθησαν τα μαθήματα, ήταν 54.

Με τις προσπάθειες των μελών της Οδοντολογικής Εταιρείας και κυρίως του   John Tomes εκδόθηκε  βασιλικό διάταγμα το 1858 με τη δυνατότητα το  Βασιλικό Κολλέγιο Χειρουργών να χορηγεί κατόπιν εξετάσεων το License of Dental Surgery (LDS)  και οι πρώτοι  43 οδοντίατροι  απέκτησαν το δίπλωμα το 1860. Από τότε το Κολλέγιο Οδοντιάτρων δεν είχε πλέον σκοπό ύπαρξης και έτσι το 1863 συγχωνεύτηκε με την Οδοντολογική Εταιρεία για να αποτελούν την Οδοντολογική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας (Odontological Society of Great Britain) η οποία μετά την ψήφιση του νόμου ο οποίος αφορούσε την επίσημη θέσπιση πλέον του οδοντιατρικού επαγγέλματος το 1878, εξελίχθηκε το 1886 στην British Dental Association.

Πηγές:

https://kingscollections.org/exhibitions/archives/dentistry/hospital-histories/national-dental-hospital

ΓΒ