Η ίδρυση το 1858 του πρώτου Οδοντιατρικού Σχολείου στην Αγγλία και στην Ευρώπη. (London School of Dental Surgery)

 

Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις, στο Λονδίνο και συγκεκριμένα στα νοσοκομεία Kings College Hospital, Middlesex Hospital και Guy’s Hospital ήδη από τις αρχές του 19ου αιώνα στα πλαίσια της ιατρικής εκπαίδευσης είχαν οργανωθεί και παραδόσεις κάποιων οδοντιατρικών μαθημάτων. Τα μαθήματα αυτά αν και απευθύνονταν σε φοιτητές της ιατρικής, εντούτοις η παρακολούθησή τους ήταν ελεύθερη για  τον οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο, έναντι αμοιβής. Οι παραδόσεις αυτών των μαθημάτων ήταν αποκλειστικά σε θεωρητικό επίπεδο χωρίς καμία έστω και στοιχειώδη πρακτική άσκηση.  Πρωτοπόρoς σε παρουσίαση μαθημάτων οδοντιατρικής στην Μεγάλη Βρετανία ήταν ο χειρουργός οδοντίατρος James Rae (1716–1791) στο Εδιμβούργο της Σκωτίας και ακολούθησαν κατόπιν σε νοσοκομεία του Λονδίνου, οι χειρουργοί οδοντίατροι, Joseph Fox, John Fuller, Robert Blake και JohnTomes.

Στο Λονδίνο την1η Δεκεμβρίου του  1858,είκοσι περίπου χρόνια μετά από την ίδρυση του Κολλεγίου Οδοντιατρικής στην Βαλτιμόρη, ιδρύθηκε από την Odontological Society of London στην Soho Square, το Dental Hospital of London ενώ την 1η Οκτωμβρίου του 1859 την ίδια διεύθυνση ιδρύθηκε το London School of Dental Surgery.Σκοπός του νοσοκομείου  εκτός από την δωρεάν παροχή οδοντιατρικής περίθαλψης σε φτωχούς ασθενείς  ήταν η πρακτική εκπαίδευση σπουδαστών στην Οδοντιατρική και απετέλεσε  το πρώτο επίσημο   εκπαιδευτικό ίδρυμα για οδοντιάτρους στην Αγγλίααλλά και στην Ευρώπη.

Ο πρώτος φοιτητής ο οποίος γράφτηκε σε ηλικία 22 ετών ήταν ο Frederick Forsyth o οποίος τον επόμενο χρόνο απέκτησε το δίπλωμα  LSD (License of Dental Surgery). Το Οδοντιατρικό Νοσοκομείο του Λονδίνου για αρκετά χρόνια  ήταν πολύ δημοφιλές και ο κύριος λόγος  της δημοτικότητας του  ήταν ότι η οδοντιατρική περίθαλψη την οποία προσέφερε δεν ήταν μόνο η εξαγωγή των δοντιών, γεγονός το οποίο ήταν ο κανόνας στα άλλα νοσοκομεία, αλλά προσέφερε επιπλέον θεραπευτικές και εργασίες συντήρησης των δοντιών.  Οι Ετήσιες Εκθέσεις αναφέρουν ότι το 1859 το επισκέφθηκαν 2116 ασθενείς, ενώ το 1872 πραγματοποιήθηκαν 22627 επεμβάσεις. Οι εκπαιδευόμενοι αρχικά επιβλέπονταν από έξι οδοντίατρους ενώ λόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας το 1863 πλαισιώθηκαν και από  έξι βοηθούς.

Ένα άρθρο στο British Journal of Dental Science τον Σεπτέμβριο του 1865 περιγράφει ότι «η πρακτική εκπαίδευση των μαθητών πραγματοποιείτο σε μία αίθουσα με 9 ή 10 οδοντιατρικές έδρες σε φτωχούς ασθενείς  του οποίους   φροντίζουν πολύ προσεκτικά και με ιδιαίτερη επιμέλεια οι εκπαιδευόμενοι  μαθητές, με τόσο ζήλο και φροντίδα σαν να αμείβονταν με πέντε  γκινέες για κάθε έμφραξη, χωρίς να επιχειρούν περισσότερο από ό,τι αυτοί αισθάνονται ικανοί να εκτελέσουν, έτσι ώστε σε καμία στιγμή ο φτωχός ασθενής να μην είναι θύμα απειρίας ή πειράματος».

Η  ζήτηση για οδοντιατρική περίθαλψη στο νοσοκομείο ήταν τόσο μεγάλη ώστε το 1874 το Dental Hospital of London και το London School of Dental Surgery μεταφέρθηκαν σε άλλο κτίριο  στην Leicester Square,το οποίο  όμως μετά από μερικά χρόνια κρίθηκε και αυτό ανεπαρκές. Το καινούργιο κτίριο το οποίο εγκαινιάσθηκε τον Μάρτιο του 1901σχεδιάστηκε, κτίσθηκε και εξοπλίσθηκε από την αρχή σε κατάλληλη έκταση,  επίσης στην Leicester Square, ώστε να καλύπτει όλες τις απαραίτητες ανάγκες μιας σύγχρονης για την εποχή της Οδοντιατρικής Σχολής. Επειδή την ίδια χρονιά έγινε η ενθρόνιση του Βασιλιά Εδουάρδου του 7ου ο οποίος το ανέλαβε υπό την προστασία του, το νέο νοσοκομείο μετονομάσθηκε ως Royal Dental Hospital of London,ενώ το 1911 ακολούθησε η ένταξή του στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

ΓΒ