Lorenz Heister (1683-1758).Γερμανός χειρουργός-ανατόμος με σημαντική συμβολή στην Οδοντιατρική βιβλιογραφία.

Γερμανός ανατόμος, χειρουργός και βοτανολόγος γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1683,στην Φρανκφούρτη am Main και πέθανε στις 18 Απριλίου 1758, στο Helmstadt  κοντά στο Wurzburg. 

Ο Lorenz Heister ήταν γιος ενός εμπόρου ξυλείας που αργότερα έγινε και ξενοδόχος και έμπορος κρασιού.  Εκπαιδεύτηκε στο Γυμνάσιο της Φρανκφούρτης και έλαβε επιπλέον ιδιωτικά μαθήματα στα γαλλικά και τα ιταλικά. Το 1702-1703 άρχισε τις σπουδές του στην  Ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Giessen και κατόπιν στο πανεπιστήμιο του Wetzlar με καθηγητή τον Georg Christoph Möller. 

 Η διατριβή Dissertatio anatomico-physiological de masticatione στην Λατινική γλώσσα η οποία εκδόθηκε το 1711

Εικόνα του μηχανισμού λειτουργίας των μυών της μάσησης. 

Μετά από τη συμπλήρωση τεσσάρων ετών σπουδών σε Γερμανικά πανεπιστήμια, πήγε στο  πανεπιστήμιου του Leyden στην Ολλανδία. Εκείνη την εποχή η Ιατρική Σχολή του  πανεπιστημίου του Leiden θεωρείτο η κορυφαία ιατρική Σχολή στην Ευρώπη με  τον πλέον διάσημο καθηγητή   Herman Boerhaave (1668-1738), ιατρό, βοτανολόγο και  χημικό και  πατέρας της διδασκαλίας της κλινικής ιατρικής αλλά κατά πολλούς και πατέρας της φυσιολογίας. 

Το χειμώνα του 1707 επισκέφθηκε τον χειρουργό-ανατόμο Johannes Palfyn (1650-1730) στην Γάνδη ενώ  στη συνέχεια επέστρεψε στο Leiden για να σπουδάσει ανατομία υπό τον Bernard Albinus (1653-1721) και τον Govert Bidloo (1649-1713) και παρακολούθησε επίσης διαλέξεις του Hermann Boerhaave (1668-1738) για τη χημεία και τις ασθένειες του ματιού. Εκτός από αυτές τις σπουδές παρακολούθησε τα μαθήματα  βοτανικής του Caspar Comelin και έμαθε την τέχνη της  λείανσης των γυαλιών για την κατασκευή φακών. Το Άμστερνταμ ήταν τότε το παγκόσμιο κέντρο για τη μελέτη εξωτικών φυτών και ένα από τα λίγα μέρη όπου η ανατομία θα μπορούσε να μελετηθεί με πρακτικές ανατομές Στις 31 Μαΐου του 1708,απέκτησε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Hardwijk.

Τον Ιούνιο του 1707, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής, ο  Heister  εργάστηκε ως βοηθός ιατρού  στην χειρουργική στα νοσοκομεία πεδίου στις Βρυξέλλες και στη Γάνδη. Τον Ιούλιο του 1709 ο Heister υπηρέτησε και πάλι στον Ολλανδικό στρατό, αυτή τη φορά ως χειρουργός πεδίου κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Tournai, ενώ αργότερα φρόντιζε τους τραυματίες στις μάχες των Oudenarde και Malplaquet, δουλεύοντας στα νοσοκομεία πεδίου στο Tournai. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στις Βρυξέλλες με τη φροντίδα του για τους τραυματίες από τη δολοφονική μάχη του Malplaquet.

Το 1710,σε ηλικία 27 ετών, διορίσθηκε καθηγητής Ανατομίας και Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Aldorf, σε μία μικρή πόλη της Βαυαρίας σε μικρή απόσταση από την Νυρεμβέργη.

Το 1720 διορίσθηκε καθηγητής Ανατομίας και Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Helmstadt, ενώ κατά καιρούς του ανετέθη η διδασκαλία της Θεωρητικής  Ιατρικής και Βοτανικής και τέλος της Πρακτικής Ιατρικής και Βοτανικής, τα μάθημα τα οποία δίδαξε μέχρι τον θάνατό του το 1758 στο ίδιο Πανεπιστήμιο.

Η κύρια συμβολή του Heister είναι στην εκπαίδευση πολύ μεγάλου αριθμού γιατρών και χειρουργών στα Πανεπιστήμια του Aldorf και Helmstadt αλλά κυρίως μέσω των συγγραμμάτων του. Ήδη από πολύ ενωρίς εξεδήλωσε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για θέματα τα οποία αφορούν την Οδοντιατρική και Στοματολογία με την πρώτη του διατριβή με τίτλο Dissertatio anatomico-physiological de masticatione στην Λατινική γλώσσα η οποία εκδόθηκε το 1711 να διαπραγματεύεται την φυσιολογία και κινησιολογία του μασητήριου συστήματος. 

Το 1721 εκδόθηκε στην Λατινική γλώσσα η πραγματεία του με τίτλο,Compedium Anatomicum και ακολούθησαν δέκα εκδόσεις.

Η έκδοση της  Chirurgie -4ος τόμος-στην Λατινική γλώσσα του 1749.

Εικόνες με οδοντιατρικά εργαλεία και επέμβαση στα χείλη από την  πραγματεία Chirurgie

Το σημαντικότερό του όμως σύγγραμμα, ήταν το  Chirurgie, γραμμένο στην Γερμανική γλώσσα, αν και οι προηγούμενες πραγματείες ήταν στην Λατινική. Σε πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε το 1731 και  μεταφράστηκε σε άλλες επτά γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της Λατινικής και της Ιαπωνικής και συνολικά έκανε 15 εκδόσεις. Ο τρόπος γραφής του Heister ήταν απλός και πολύ διευκρινιστικός κάνοντας το βιβλίο ευκολοδιάβαστο αλλά ταυτόχρονα και απόλυτα κατανοητό, ενώ οι νέες χειρουργικές τεχνικές αλλά και τα πρωτοποριακά σε πολλές περιπτώσεις χειρουργικά εργαλεία τα οποία πρότεινε, έβαλαν την χειρουργική σε νέες βάσεις. Μέσω αυτού του συγγράμματος  επί σειρά ετών εκπαιδεύτηκαν χιλιάδες Ευρωπαίοι αλλά και Ιάπωνες γιατροί ενώ στην Βιέννη προτεινότανε  ως  το βασικό σύγγραμμα χειρουργικής μέχρι το 1838.

Μέχρι την έκδοση το 1756 της πραγματείας του Phillip Phaff , Abhandlung von den Zahnen des menschlichen Kopers und deren Krankheiten  (Πραγματεία σχετικά με τα δόντια του ανθρωπίνου σώματος και των παθήσεών τους) και η οποία ήταν το πρώτο συνολικό βιβλίο Οδοντιατρικής στην Γερμανική γλώσσα-το βιβλίο  Artznei Buchlein το οποίο πρωτοεκδόθηκε το 1530,είχε περιορισμένες γνώσεις σχετικά με την Οδοντιατρική- οι πραγματείες του Heister ήταν οι βασικές πηγές γνώσης στην Γερμανία σχετικά με την Οδοντιατρική.

Ο  Lorenz Heister στην εποχή του θεωρείτο από τους πλέον μορφωμένους ανθρώπους και η βιβλιοθήκη του περιελάμβανε περισσότερους από 12.000 τόμους, ενώ η συλλογή του από χειρουργικά εργαλεία, περιελάμβανε όχι λιγότερα από 470 τεμάχια κατασκευασμένα από ασήμι  εκ των οποίων τα περισσότερα ήταν δικής του σχεδίασης και κατασκευής. 

Πηγές:

Walter Hoffmann-Axhel, Quintessence,1981

Weinberger Bernhard Wolf, An Introduction to the History of Dentistry.L.C.Mosby Co.1948.

Internet Archive.

WIKIPEDIA.

Google books.Dissertatio Anatomico-Physiologica De Masticatione - Lorenz Heister, Johann Christoph Götz - Google Books

ΓΒ