Henry Louis de Lecluce (1711-1792). Οδοντίατρος, ηθοποιός, ποιητής, επιχειρηματίας και συγγραφέας τεσσάρων οδοντιατρικών βιβλίων.
 |
| Η τρίτη πραγματεία με ημερομηνία έκδοσης το 1754 με τίτλο“Nouveaux elements d’odontologie” |
Ο Henry Louis de Lecluce (1711-1792) ήταν Γάλλος οδοντίατρος και εκτός από οδοντίατρος ήταν ηθοποιός, ποιητής και επιχειρηματίας. Προτού να ασκήσει ως επάγγελμα την οδοντιατρική, συμετείχε ως ηθοποιός στην φημισμένη l’Opera Comique η οποία είχε ιδρυθεί στο Παρίσι το 1714,το τελευταίο έτος της βασιλείας του Λουδοβίκου 14ου. Κατά την διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας συμμετείχε επίσης σε κωμικές παραστάσεις σε φημισμένα και πολυτελή θέρετρα, ενώ συναναστρέφονταν με φιλοσόφους, όπως τον Βολταίρο και άτομα από το βασιλικό περιβάλλον. Παράλληλα όμως έγγραφε ποίηση αλλά και θεατρικά έργα απευθυνόμενα στον λαό.
Σε κάποια φάση της ζωής του αποφάσισε να γίνει οδοντίατρος και έδωσε με επιτυχία τις εξετάσεις στο Τάγμα του Saint-Come οι οποίες απαιτούντο εκείνη την εποχή προκειμένου να αποκτήσει την ιδιότητα του χειρουργού-οδοντιάτρου. Αρχικά ως οδοντίατρος εγκαταστάθηκε στην πόλη του Νανσύ, όπου με την φήμη του και τις ικανότητές του διορίσθηκε οδοντίατρος του Βασιλιά της Πολωνίας Stanislaw Leszcynski.
Το
1777 επέστρεψε στο Παρίσι με την σκέψη να ασχοληθεί πάλι με το θέατρο και ως
επιχειρηματίας δημιούργησε έναν δικό του θίασο ο οποίος όμως απέτυχε με το
ξεκίνημά του. Ήταν πλέον η περίοδος της Γαλλικής επανάστασης και είναι πολύ
λίγα τα στοιχεία τα οποία είναι γνωστά για τον de Lecluce και τις επιπτώσεις που
είχε στον ίδιο αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός. Για ένα διάστημα μπήκε για χρέη
στην φυλακή και μετά την αποφυλάκισή του έπαιζε τον ρόλο του κλόουν σε θέατρα βαριετέ.
Πέθανε πάμφτωχος το 1792 σε ηλικία 81 ετών.
Αν και ο de Lecluce είχε μια πολυτάραχη ζωή, εντούτοις απεδείχθη πολυγραφότατος. Την πρώτη του πραγματεία στην οδοντιατρική με τίτλο “Traite utile au public,ou l’on enseigne la method de remendier aux douleours et accidents qui precedent et accompagnent la sortie de premiers dents”,(Πραγματεία χρήσιμη για το κοινό στην οποία διδάσκεται ο τρόπος θεραπείας του πόνου και άλλων προβλημάτων τα οποία προκύπτουν κατά την ανατολή των πρώτων δοντιών στα παιδιά), στην οποία αναφέρεται στον πόνο και τα ατυχήματα κατά την ανατολή των νεογιλών δοντιών και στην αντιμετώπισή τους. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1750 στο Παρίσι και το 1752 ακολoύθησε η έκδοση του δεύτερου βιβλίου του με τίτλο “Anatomie de la bouche”,το οποίο αφορούσε την ανατομία του στόματος το οποίο επανεκδόθηκε το 1782.
Η Τρίτη πραγματεία του de Lecluce εκδόθηκε το 1754 και είχε τον τίτλο “Nouveaux elements d’odontologie”,(Νέα στοιχεία οδοντιατρικής).Σε αυτή την πραγματεία η οποία εκδόθηκε 28 χρόνια μετά από το μνημειώδες βιβλίο του Fauchard, o συγγραφέας ευχαριστεί τον πατέρα της οδοντιατρικής και πιστεύει ότι με την πραγματεία του συμπληρώνει
Τέλος μια τέταρτη πραγματεία με τίτλο “Eclaircissements essentiels pour prevenir a preserver les dents de la caries”(Απαραίτητες διευκρινήσεις προκειμένου να προφυλαχθούν τα δόντια από την τερηδόνα και να διατηρηθούν σε μεγάλη ηλικία),αναφέρεται στην διατήρηση των τερηδονισμένων δοντιών, εκδόθηκε το 1755.
Από
τις τέσσερεις πραγματείες του de
Lecluce
η “Nouveaux elements d’odontologie” θεωρείται η
πλέον αξιόλογη αν και δεν διαθέτει την βαρύτητα της πραγματείας του Fauchard ή σε ότι αφορά το θεωρητικό μέρος τα βιβλία
του Άγγλου John
Hunter
και του Ελβετού Albrecht von Haller οι
οποίοι όμως δεν ήταν οδοντίατροι.
Guerini
Vincenzo,History of Dentistry.Lea & Febiger,1909.
Weinberger Bernhard
Wolf, An Introduction to the History of Dentistry.L.C.Mosby Co.1948.
Ο ιστότοπος του Univercity of New York, College of Dentistry-Rare book collection.
Bibliotheques
d’Universite deParis.
Internet Archive.
WIKIPEDIA.
https://archive.org/details/BIUSante_APHPF00062/page/n36/mode/thumb
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου