Είναι
γνωστό σήμερα ότι οι χειρουργοί απέκτησαν το κύρος και την ισότιμη αναγνώριση
από τους γιατρούς ,μόλις κατά το τέλος του 18ου αιώνα. Κατά την
περίοδο του Μεσαίωνα η ιδιότητα των κουρέων και χειρουργών ήταν σχεδόν
ταυτόσημη και μόλις κατά τον 17ο αιώνα οι χειρουργοί με πολύ
προσπάθεια ορισμένων κατόρθωσαν να αποκτήσουν σταδιακά την δική του ακαδημαϊκή
υπόσταση. Το γεγονός αυτό οφείλεται κυρίως στην
ανάπτυξη της ανατομικής με επακόλουθο την αλματώδη ανάπτυξη της
χειρουργικής. Ο Pierre
Dionis,μετά
από τον Ambroice
Pare,είναι
ένας από του χειρουργούς-ανατόμους ο οποίος με τις μελέτες του, τις
χειρουργικές του δεξιότητες αλλά κυρίως το συγγραφικό του έργο, συνέβαλαν
ουσιαστικά στην αναγνώριση της χειρουργικής στην Ευρώπη κατά τον 18ο αιώνα.
Είναι
πολύ λίγα γνωστά σχετικά με τα πρώτα χρόνια της ζωής του Pierre Dionis,αν και συμπεραίνεται ότι άρχισε να
ασκεί την ιατρική περίπου το 1661.Πιθανώς η εκπαίδευσή του στην χειρουργική
ξεκίνησε από την παρακολούθηση ανοικτών στο κοινό παρουσιάσεων στην Αδελφότητα
του Saint-Come και
συνεχίστηκε με την παρακολούθηση επιδείξεων ανατομικής στο ινστιτούτο του «Βασιλικού
Κήπου» το οποίο είχε δημιουργήσει ο Λουδοβίκος ΧΙΙΙ με κύριο σκοπό την καλλιέργεια φυτών για ιατρική χρήση και η ευθύνη του κήπου ήταν του εκάστοτε Βασιλικού Αρχίατρου. Στο ινστιτούτο του «Βασιλικού
Κήπου» γινότανε διδασκαλία σε ανοικτό ακροατήριο, των σύγχρονων απόψεων της ιατρικής-σε μεγάλο βαθμό αποκομμένες
από τις απόψεις του Γαληνού- ανατομές πτωμάτων και ήταν ανεξάρτητο από την Ιατρική Σχολή του
Πανεπιστημίου των Παρισίων. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ενώ η πλειοψηφία
της ακαδημαϊκή ιατρικής κοινότητας της εποχής πίστευε στην θεωρία της κυκλοφορίας
του αίματος όπως την είχε διατυπώσει ο Γαληνός, αντίθετα ο Dionis στις
πραγματείες του αλλά και στις διαλέξεις του τις οποίες έδινε στον Κήπο του
Βασιλιά, δίδασκε την σύγχρονη για την εποχή της θεωρία κυκλοφορίας του αίματος του
Harvey.
 |
| Η 7η έκδοση με χρονολογία 1765. |
Για
μεγάλο χρονικό διάστημα ο Dionis
έδινε σειρά διαλέξεων στην ανατομική και χειρουργική τις οποίες παρακολουθούσαν εκατοντάδες άτομα στον
Κήπο του Βασιλιά, ενώ από το 1680 μέχρι τον θάνατό του υπηρέτησε μετά από τον
διορισμό του από τον Λουδοβίκο 14ο ως χειρουργός στην Βασιλική Αυλή.
 |
| Εργαλεία τα οποία χρησιμοποιούνται για οδοντιατρικές πράξεις. |
Τα
χρόνια της παραμονής του ως χειρουργός στην Βασιλική Αυλή, του έδωσαν την
δυνατότητα να συγγράψει μια σειρά από πραγματείες οι οποίες αφορούσαν την
ανατομική, την χειρουργική αλλά και παθολογία. Το σημαντικότερο βιβλίο του είναι
το Cours
d’operations de chirurgie demontrees au Jarden royal (Σειρά διαλέξεων στην χειρουργική
που διεξήχθησαν στον Βασιλικό κήπο). Αυτή η πραγματεία του
σε πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε το 1707 ενώ ακολούθησαν και άλλες εκδόσεις του στην
Γαλλική αλλά και σε άλλες γλώσσες.
Σε
γενικές γραμμές ο τρόπος γραφής του Dionis ήταν απλός και κατανοητός, με πολλές ομοιότητες με τον
τρόπο γραφής του Ambroice
Pare,ενώ
οι ανατομικοί του πίνακες ήταν λεπτομερείς και πολύ διευκρινιστικοί. Ένα άλλο
στοιχείο το οποίο χαρακτηρίζει τα βιβλία του είναι η παράθεση όλων των απαραίτητων
χειρουργικών εργαλείων,ενώ περιλαμβάνει και στοιχεία τα οποία αφορούν την
οδοντιατρική.
Σήμερα αυτό το βιβλίο του Dionis θεωρείται ως το πρώτο σύγχρονο
βιβλίο χειρουργικής κατά την περίοδο της Αναγέννησης.
Ο Dionis απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου του 1718,τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου 14ου .
Βασικές βιβλιογραφικές πηγές:
Guerini
Vincenzo,History of Dentistry.Lea & Febiger,1909.
Weinberger Bernhard
Wolf, An Introduction to the History of Dentistry.L.C.Mosby Co.1948.
Ο ιστότοπος του Univercity of New York, College of Dentistry-Rare book collection.
Bibliotheques
d’Universite deParis.
Internet Archive.
WIKIPEDIA.
Google books.
Βιβλίο:
https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k1510073j/f65.planchecontact
ΓΒ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου