Giovanni d’Arcoly (1412-1484).Ιταλός χειρουργός με ιδιαίτερες αναφορές στη σημασία του καθαρισμού των δοντιών.

 

Σχέδιο πελεκάνου για την εξαγωγή δοντιών από το βιβλίο του Riff,όπως τον εμπνεύστηκε από τα γροφόμενα στην πραγματεία του Giovanni d’Arcoly.  

O Giovanni d’Arcoly (1412-1484) περισσότερο γνωστός με το εκλατινισμένο όνομα Johannes Arculanus,ήταν από τους πλέον φημισμένους Ιταλούς χειρουργούς κατά τον 15^ο αιώνα. Δίδαξε στα πανεπιστήμια της Μπολώνια, της Πάδουα και της Φερράρα όπου και πέθανε.Στην περίφημη πραγματεία του,γραμμένη στην Λατινική γλώσσα,Practica medica seu epositio vel commentarii nonum Rhazis ad regem Almansorem η οποία εκδόθηκε σε πρώτη έκδοση στην Βενετία το 1483,και η οποία αναφέρεται με  σχόλια στην πραγματεία του Ραζή,περιλαμβάνονται αρκετά κεφάλαια που αφορούν τα δόντια. Περιγράφει την ανατομία των δοντιών, με αρκετά όμως λάθη, όπως τον αριθμό των ριζών ενώ τονίζει την σημασία της στοματικής υγιεινής .Συνιστά να αποφεύγονται οι πολύ ζεστές ή κρύες τροφές καθώς  επίσης  οι γλυκές και , όπως είναι τα σύκα, το μέλι κ.ά..Ο καθαρισμός των δοντιών πρέπει να γίνεται μετά από κάθε γεύμα, προκειμένου να απομακρύνονται τα υπολείμματα των τροφών και συνιστούσε την χρήση μαλακού ξύλου με στρογγυλά άκρα προκειμένου να αποφεύγεται ο τραυματισμός των ούλων. Μετά το καθάρισμα των δοντιών θα πρέπει το στόμα να ξεπλένεται με στοματοπλύματα τα οποία παρασκευάζονται από διάφορα βότανα.

Σχέδια χειρουργικών εργαλείων από την πραγματεία του Giovanni d’Arcoly,όπου 4ος από επάνω

 είναι ο οδοντιατρικός πελεκάνος για την εξαγωγή δοντιών.

Γενικά ήταν σχετικά συντηρητικός σε ότι αφορά την εξαγωγή των δοντιών την οποία συνιστούσε μόνο στην περίπτωση στην οποία είχαν αποτύχει όλες  οι θεραπευτικές μέθοδοι .Κατά την άποψη του φημισμένου ιστορικού της οδοντιατρικής Vincenzo Guerini(1859-1955) ο Giovanni ήταν ο εφευρέτης του ,οδοντιατρικού πελεκάνου, που ήταν το βασικό εργαλείο εξαγωγής δοντιών μέχρι τα τέλη του 18^ου αιώνα. Ο πελεκάνος  στα χέρια ενός έμπειρου στις εξαγωγές δοντιών, είχε το πλεονέκτημα της πολύ γρήγορης εξαγωγής και τον περιορισμό του χρόνου  ταλαιπωρίας του ασθενούς κατά την εξαγωγή λόγω της έλλειψης αναισθησίας. Δυστυχώς όμως ο τρόπος αντιστήριξης του πελεκάνου στο οστό  της γνάθου, πολλές φορές είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία μεγάλων κακώσεων του οστού και την αιμορραγία.

Πρέπει να επισημάνουμε επίσης ότι στην πρεγματεία του ο Giovanni d’Arcoly αναφέρει ότι σε ένα δόντι με τερηδόνα,αφού καθαρίσουμε καλά την κοιλότητα και την ξεπλύνουμε με οξύ,μπορούμε να την σφραγίσουμε χρησιοποιώντας λεπτά φύλλα χρυσού.Ο Guerini στο βιβλίο της ιστορίας της οδοντιατρικής,αναφέρει ότι η χρήση φύλλων χρυσού ήταν παλαιά μέθοδος σφραγίσματος των δοντιών και ο  Giovanni d’Arcoly απλά την αναφέρει.

Βασικές βιβλιογραφικές πηγές:

Guerini Vincenzo,History of Dentistry.Lea & Febiger,1909.

Weinberger Bernhard Wolf, An Introduction to the History of Dentistry.L.C.Mosby Co.1948.

Ο ιστότοπος του Univercity of New York, College of Dentistry-Rare book collection.

Bibliotheques d’Universite deParis.

Internet Archive.

WIKIPEDIA.

Google books.

ΓΒ