Διαφήμιση σε έντυπο του Λονδίνου με ημερομηνία 1839, όπου διαφημίζεται η θεραπεία του πονόδοντου με την μέθοδο του υποκαπνισμού (fumigation).
Ο
κος Lock
σε έντυπο του 1839 διαφημίζει την θεραπεία του πονόδοντου με την μέθοδο του
υποκαπνισμού χρησιμοποιώντας εξωτικά βότανα τα οποία προκαλούν την καταστροφή
του νεύρου του δοντιού χωρίς να προκαλούν πόνο στον ασθενή.
Η μέθοδος του υποκαπνισμού για την θεραπεία διαφόρων παθήσεων και του πόνου είναι παλαιοτάτη και αναφέρεται και από τον Ιπποκράτη στους Αφορισμούς του οι οποίοι αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα έργα της Ιπποκρατικής Συλλογής.Ο Ιπποκράτης προτείνει την μέθοδο για την θεραπεία της στειρότητας, ενώ ο Scribonius Largus, προσωπικός γιατρός του αυτοκράτορα Κλαύδιου (περίπου το 47 π. Χ.) αναφέρει ότι « Κατάλληλοι για τον οδοντικό πόνο είναι οι υποκαπνισμοί από τους σπόρους του υοσκύαμου που είναι διάσπαρτοι σε αναμμένα κάρβουνα, οι οποίοι πρέπει να ακολουθούνται από εκπλύσεις του στόματος με ζεστό νερό. Με αυτό τον τρόπο θα απομακρύνονται όπως ήταν οι μικροί σκώληκες». Αυτή η συνταγή βασίζονταν στην αντίληψη του αρχαίου κόσμου ότι ένα σκουλήκι στο δόντι ήταν υπεύθυνο για την τερηδόνα.
Ο Lock στην διαφήμισή του επιχειρηματολογεί ότι μετά την εφαρμογή του υποκαπνισμού,η οποία διαρκεί μόλις τρία δευτερόλεπτα, το δόντι παραμένει υγειές στην θέση του και μάλιστα δεν θα τερηδονισθεί ποτέ πλέον. Επιπλέον ο ασθενής θα μπορεί να εισπνέει αέρα από το στόμα του, να πιέζει τα δόντια μεταξύ τους και να κρατά κρύο νερό στο στόμα του χωρίς να αισθάνεται πόνο.
Αξίζει ακόμη η πληροφορία του διαφημιζόμενου, ότι ο ίδιος έχει ένα δόντι το οποίο θεραπεύθηκε με αυτήν την μέθοδο και επί δεκαπέντε χρόνια δεν παρουσιάζει κανένα πρόβλημα, ενώ αν του ζητηθούν μπορεί να δώσει και επιπλέον συστάσεις και η χρέωση είναι ανάλογη με την περίπτωση του ασθενούς.
Ίσως με τα σημερινά δεδομένα προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι κος Lock δεν χρησιμοποιεί κάποιον τίτλο ο οποίος να προσδιορίζει την επαγγελματική του ιδιότητα, σε μία μάλιστα περίοδο που οδοντιατρικές πράξεις με την σημερινή έννοια του όρου, παρείχε μια πληθώρα επαγγελματιών με διαφορετικούς τίτλους. Χαρακτηριστικό μάλιστα της εποχής και όχι μόνο στην Αγγλία αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ήταν η ποικιλία των επαγγελματικών τίτλων, όπως Surgeon-Dentist, Τoothdrawer, Operator of the Teeth,Barber-Surgeon κ.ά.,χωρίς όμως στην ουσία να υπάρχει και αυστηρές προϋποθέσεις για την χρήση αυτών των τίτλων. Μια και αναφερόμαστε στην Αγγλία η πρώτη νομοθετική πράξη η οποία αφορούσε το επάγγελμα του οδοντιάτρου εκδόθηκε το 1878,αν και τα πρώτα διπλώματα Οδοντιάτρου LDS (Licentiate in Dental Surgery) εκδόθηκαν του 1860.
Τελικά όμως φαίνεται ότι ο κος Lock δεν ασκούσε επαγγελματικά τον οδοντίατρο, γεγονός το οποίο αν συνέβαινε θα διαφήμιζε δεόντως, και κατά πάσα πιθανότητα η μόνη οδοντιατρική πράξη την οποία εφάρμοζε και διαφήμιζε ήταν ο υποκαπνισμός για την θεραπεία του πονόδοντου.
The Dickens Advertiser (1930)
ΓΒ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου