Χρονολογική εξέλιξη της Οδοντιατρικής.1700-1800

Το αρχικό γράμμα D (Dens = δόντι) με την παράσταση ενός οδοντιάτρου  κατά την εξαγωγή δοντιού από την εγκυκλοπαίδεια Omne Bonum γραμμένη στην Λατινική γλώσσα τον 14ο αιώνα.(Βρετανικό Μουσείο)

1728.    O  Pierre Fouchard (1678-1761),ο οποίος  θεωρείτε  ο πατέρας της σύγχρονης οδοντιατρικής, εξέδωσε  το

βιβλίο του Le Chirurgien Dentiste.Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο που παρουσιάζει ένα σωστά δομημένο και κατανοητό σύστημα  οδοντιατρικής πρακτικής το οποίο περιλαμβάνει όλες τις μέχρι τότε  κλινικές εμπειρικές γνώσεις  που ήταν απαραίτητες για αυτόν που ασκούσε την οδοντιατρική. Οι γνώσεις αυτές περιελάμβαναν  γνώσεις ανατομίας και λειτουργίας των στοιχείων της κοιλότητας του στόματος και των δοντιών, όπως επίσης χειρουργικές και τεχνικές αποκατάστασης  των δοντιών αλλά  και τεχνικές για την κατασκευή οδοντοστοιχιών  σκαλισμένων σε κόκκαλο ή σε ξύλο  και ορθοδοντικών μηχανημάτων. Σε ότι αφορά τα εμφρακτικά  υλικά αναφέρει τη χρήση λεπτών φύλλων  μολύβδου, κασσίτερου και  χρυσού τα οποία συμπυκνώνονται εντός της κοιλότητας ,ενώ για την προσθήκη δοντιών, προτείνει την κατασκευή τους από ελεφαντόδοντο ή τη χρήση φυσικών δοντιών τα οποία συγκρατούνται για εντός του ριζικού σωλήνα με την προσθήκη ξύλινου άξονα.

                                                  

Ο πρώτος τόμος από το δίτομο βιβλίο του Pierre-Fauchard-Le Chirurgien Dentiste.

Σειρές εργαλείων από το Le Chirurgien Dentiste
.

Προσθετική κατασκευή απόφραξης της υπερώας.

Πελεκάνος για την εξαγωγή δοντιών

Τεχνητές οδοντοστοιχίες με μεταλλικό έλασμα σκαλισμένες σε ελεφαντόδοντο.

.

1737.     Ο Γάλλος Claude Gerauldy  ο οποίος κληρονόμησε από τον πατέρα του το αξίωμα του κουρέα του Δούκα της Ορλεάνης αδελφού του Λουδοβίκου 15^ου,εξέδοσε το 1737 το βιβλίο  “L’art de conserver les dents” το οποίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο  πρώτο μ έρος περιγράφεται η ανατομία και φυσιολογία των δοντιών, στο δεύτερο μέρος οι παθήσεις και στο τρίτο μέρος ο τρόπος διατήρησης της υγείας των δοντιών. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει  κατάλογος που  περιλαμβάνει διάφορα ελιξήρια και άλλα σκευάσματα περιποίησης των δοντιών τα οποία παρασκεύαζε ο ίδιος. Εκείνη την εποχή ήταν πολύ σύνηθες οι οδοντίατροι να αποκομίζουν κέρδη και από τα διάφορα σκευάσματα που παρασκεύαζαν οι ίδιοι.

1746.    Ο Γάλλος Claude Mouton (+1786), περιγράφει στο βιβλίο του  "Essay d'ododntotechnie,ou,dissertation sur les dents artificielles"  την τεχνική κατασκευής έκτυπων χρυσών στεφανών  από ένα μοναδικό κομμάτι μετάλλου .Η στεφάνη είχε τη μορφή  ενός κελύφους από χρυσό, πρότεινε μάλιστα στα πρόσθια δόντια για αισθητικούς λόγους την κάλυψη της προστομιακής επιφάνειας με κάποιο υλικό που να προσομοιάζει με δόντι.

  

.

1756.      Ο Philip Pfaff  (1716-1780) ,οδοντίατρος του Φρειδερίκου του Μεγάλου, περιγράφει σε σύγγραμμά του την μέθοδο αποτύπωσης σε δύο τμήματα, με την χρήση κεριού και την κατασκευή εκμαγείου με γύψο.Όπως φαίνεται  την μέθοδο του Phaff  και την κατασκευή εκμαγείου του στόματος την αγνοούσε ο Fouchard ο  οποίος   σκάλιζε τις οδοντοστοιχίες σε κομμάτι από κόκκαλο ή ξύλο βάσει κάποιων μετρήσεων που έκανε στην κοιλότητα του στόματος. Ο Pfaff  πρότεινε την άμεση κάλυψη του αποκαλυμμμένου πολφού με φύλλο χρυσού.

1713-1766

1764.     Πραγματοποιούνται από τον James Rae οι πρώτες διαλέξεις σχετικά με τα δόντια στο Βασιλικό Κολλέγιο Χειρουργών στο Εδιμβούργο.

1766.   Ο Thomas Berdmore στο Λονδίνο εξέδωσε το βιβλίο," A treatise on the disorders of the teeth and gums " αναφέροντας την βλαπτική δράση της ζάχαρης στα δόντια.

1740-1785

1771.      Ο John Hunter εξέδωσε το βιβλίο The natural history of human teeth το οποίο έθεσε τις επιστημονικές βάσεις της Οδοντιατρικής. Εκτός των άλλων προτείνει την εμφύτευση φυσικών δοντιών μετά την επιτυχία πειράματός του στο οποίο μεταφύτευσε σπέρμα δοντιού στο λειρί ενός κόκορα και διαπίστωσε την αιμάτωσή του και εξέλιξη της διάπλασής του.

1728-1793

1774.       Η πρώτη χρήση της πορσελάνης στην Οδοντιατρική από τον Γάλλο φαρμακοποιό Alexis Duchatenu (1714-1792).

1775.       Ο Γάλλος Etienne Bourdet (1722-1789)  , ο πλέον σημαντικός Γάλλος οδοντίατρος μετά τον Fauchard είναι ο πρώτος ο οποίος αναφέρει την κατασκευή έκτυπης βάσης οδοντοστοιχίας από χρυσό και την προσθήκη  σκαλισμένων δοντιών από κόκκαλο τα οποία συγκρατούνται με τη βοήθεια καρφίδων από χρυσό .Πολυγραφότατος  το 1757 εξέδωσε το 2τομο σύγγραμμά του, “Recherches et observations sur toutes le parties de  l’art de dentist” ακολουθώντας σε μεγάλο βαθμό τις απόψεις του Fauchard,ένώ το 1759 εκδίδει το βιβλίο “Soins faciles pour la proprete de la bouche,et la conservation des dents”.Και τα δύο συγγράμματα του έτυχαν αρκετών επανεκδόσεων και μεταφράσεων. 

1778.      Η πρώτη εφαρμογή της ιατροδικαστικής στην Οδοντιατρική από τον Αμερικανό οδοντίατρο  Paul Revere  ο οποίος αναγνώρισε κατά τον πόλεμο της Αμερικανικής ανεξαρτησίας  το πτώμα του στρατηγού  Joseph Warren από τα πρόσθετα του  δόντια.O Revere εκτός από ένας καταξιωμένος οδοντίατρος είναι και από τους ήρωες του Αμερικανικού αγώνα για την ανεξαρτησία του.

Διαφημιστική καταχώριση του Rivere ως οδοντιάτρου σε εφημερίδα της εποχής. 

1780.     Ο William Addis (1734-1808) θεωρείται ότι είναι ο πρώτος που πραγματοποίησε μαζική παραγωγή οδοντόβουρτσας στην Μ. Βρετανία.

1787.     Στον Γάλλο Nicolas Dubois de Chemant  εκδίδετε η πρώτη πατέντα για δόντια πορσελάνης, ενώ το 1788 είχε παρουσιάσει μία ολόκληρη  οδοντοστοιχία από πορσελάνη. Η πατέντα αυτή δημιούργησε δικαστική διαμάχη, χωρίς όμως αποτέλεσμα, με τον Alexis Duchateau, Γάλλο φαρμακοποιό με τον οποίο είχε συνεργασθεί στο τεχνικό μέρος της έρευνας της σύνθεσης της πορσελάνης στο παρελθόν.

1753-1824

1790.      Ο Josiah Flagg,ο πρώτος γηγενής οδοντίατρος στις Η.Π.Α., μετέτρεψε  μία ξύλινη πολυθρόνα τύπου Windsor σε οδοντιατρική καρέκλα με την προσθήκη ενός στηρίγματος για το κεφάλι του ασθενούς και μίας ταμπλέτας για την τοποθέτηση εργαλείων.

Έντυπο με οδηγίες προς τους ασθενείς του Flagg για τον τρόπο εφαρμογής των μέσων στοματικής υγιεινής.