Horace Wells,το δράμα του ανθρώπου που ανακάλυψε την αναισθησία.

Δραματικοποιημένη εικόνα της αποτυχημένης χορήγησης αναισθησίας για την εξαγωγή δοντιού από τον Wells  στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης στις 20 Ιανουαρίου 1845.

Horace Wells,το δράμα του ανθρώπου που ανακάλυψε την αναισθησία.

Στην περίπτωση του Humfry Davy, όπως είδαμε σε προηγούμενη ανάρτηση. ο οποίος είναι ο πρώτος που πειραματίσθηκε με το πρωτοξείδιο του αζώτου και αρχικά η ανακάλυψή του έτυχε της αποδοκιμασίας στον ιατρικό κόσμο και της απαξίωσης των προσπαθειών του, τελικά, ο ίδιος μετά την μεταφορική αλλά και κυριολεκτική απεξάρτησή του από το αέριο του γέλιου, αργότερα ήλθε η καταξίωσή του με την έρευνά του στον ηλεκτρισμό. 

Αποτέλεσμα της επιστημονικής του καταξίωσης ήταν τελικά, ο Davy να γίνει πρόεδρος στο Βασιλικό Ινστιτούτο του Λονδίνου.

Αντίθετα με τον Davy, ο επόμενος επιστήμονας-οδοντίατρος που συνέδεσε το όνομά του αλλά και την φήμη του με το πρωτοξείδιο του αζώτου, ο Αμερικανός Horace Wells, είχε τραγικό τέλος.

Ο Wells γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1815 στο Hartford του Βερμόντ στις Η.Π.Α. από εύπορη οικογένεια και στα μαθητικά του χρόνια μαθήτευσε στα καλύτερα  σχολεία.

Στην ηλικία των 19 χρόνων, το 1834, άρχισε να παρακολουθεί ως μαθητευόμενος, την οδοντιατρική – η πρώτη Οδοντιατρική Σχολή (Baltimore College of Dental Surgery) ιδρύθηκε το 1840 - για διάστημα δύο χρόνων σε οδοντίατρο στη Βοστώνη ενώ το 1838, μόλις σε ηλικία 23 ετών, εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «An Essay on Teeth», περιγράφοντας την ανατομία των δοντιών, τις παθήσεις του στόματος, τονίζοντας την σημασία της σωστής διατροφής και της υγιεινής του στόματος.

Μετά από την απόκτηση άδειας να ασκήσει την οδοντιατρική, εγκαταστάθηκε στο Hartford όπου σε σύντομο χρονικό διάστημα, από το 1841 μέχρι το 1845, απέκτησε πολύ καλή φήμη ως οδοντίατρος, ενώ μαθητευόμενοι στο ιατρείο του ήταν ο John Riggs, ο C.A. Kingsbury και ο William Morton ο ποίος αργότερα ανακάλυψε τη χρήση του αιθέρα για την χορήγηση αναισθησίας και με τον οποίο το 1843 συνεργάσθηκε, για σύντομο χρονικό διάστημα, ανοίγοντας από κοινού ιατρείο στην Βοστώνη.

Το 1844, ο Wells,μετά την επιστροφή του στο Hartford,παρακολουθώντας με την γυναίκα του μια επίδειξη που περιελάμβανε τη χρήση πρωτοξειδίου του αζώτου από τον G.O. Colton, έναν ιατρό, επιχειρηματία και διασκεδαστή, παρατήρησε ότι ένας εθελοντής, μετά την εισπνοή του πρωτοξειδίου, σκοντάφτοντας στη σκηνή και τραυματίζοντας τα γόνατά του, όταν συνήλθε από την επήρεια του αερίου, δεν θυμόταν το τι είχε συμβεί. Το συμβάν αυτό, έκανε τον Wells να σκεφθεί την πιθανή χρήση του πρωτοξειδίου ως αναλγητικού στην εξαγωγή δοντιών.

Μετά από συζήτηση με τον Colton για την συνεργασία τους, προκειμένου να χρησιμοποιήσουν το πρωτοξείδιο, την επόμενη ημέρα στο ιατρείο του ο John Riggs έκανε εξαγωγή ενός δοντιού στον Wells, ο οποίος είχε εισπνεύσει πρωτοξείδιο που του χορήγησε ο Colton. Μετά από μία ανώδυνη εξαγωγή ο Morton πείσθηκε για την αποτελεσματικότητα του πρωτοξειδίου και αφού το χορήγησε σε περισσότερους από δώδεκα ασθενείς στο ιατρείο του, αποφάσισε να κάνει επίσημη επίδειξη ενώπιον ιατρικού κοινού σε νοσοκομειακό περιβάλλον.

Επέλεξε, αφού συνεννοήθηκε με τον πρώην συνεργάτη του τον Morton, ο οποίος διατηρούσε οδοντιατρείο στην Βοστώνη και ταυτόχρονα ήταν φοιτητής πλέον ιατρικής στο Χάρβαρντ, η επίδειξη να γίνει στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης στις 20 Ιανουαρίου 1845.

Δυστυχώς για τον Wells, η επίδειξη δεν πήγε καλά, με τον ασθενή να κλαίει από τον πόνο, πιθανώς λόγω λάθους στον χρόνο  χορήγησης του πρωτοξειδίου. Το ακροατήριο που αποτελείτο από γιατρούς αλλά  και φοιτητές και ειδικά οι τελευταίοι τον αποδοκίμασαν με έντονο και προσβλητικό τρόπο φωνάζοντας ότι όλη η διαδικασία ήταν μία απάτη. Απογοητευμένος και καταρρακωμένος από την αποτυχία του, επέστρεψε την επόμενη κιόλας ημέρα στο Hartford, αρρώστησε και αποφάσισε να κλείσει το ιατρείο του, αν και μέχρι τον Νοέμβριο του 1845 φαίνεται ότι έβλεπε σποραδικά κάποιους ασθενείς.

Τον Οκτώβριο του 1845, ο Morton έκανε μια επιτυχημένη επίδειξη χορήγησης αιθέρα, προκειμένου να αφαιρεθεί από τον J.C. Warren ένας όγκος, στο ίδιο αμφιθέατρο του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, όπου πριν από 9 μήνες είχε αποτύχει ο Wells.

Μετά από την επιτυχία του Morton και προκειμένου να διεκδικήσει την ανακάλυψη της αναισθησίας, ο Wells, έστειλε μια επιστολή όπου ανέφερε τα επιτυχημένα πειράματά του με την χορήγηση πρωτοξειδίου του αζώτου, αλλά δυστυχώς χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Την τελευταία 10ετία της ζωής του, αυτό που τον χαρακτηρίζει είναι η ψυχική του αστάθεια αλλά και γενικότερα η φυσική του υγεία, με αποτέλεσμα να ασκεί την οδοντιατρική περιστασιακά.

Διαφήμιση σε εφημερίδα της Βοστώνης Daily Evening Transcript στις 21 Ιανουαρίου 1845.

Με σκοπό να του αναγνωρισθεί η ανακάλυψη της αναισθησίας, το 1847 ταξίδεψε στο Παρίσι, όπου παρουσίασε την μέθοδό του στην Βασιλική Ακαδημία Ιατρικής και στον Σύλλογο Οδοντιάτρων του Παρισιού.

Την ίδια χρονιά προκειμένου να υποστηρίξει την άποψή του ότι αυτός ήταν ο πρώτος ο οποίος πραγματοποίησε επεμβάσεις με χορήγηση  αναισθησίας με πρωτοξείδιο του αζώτου και να αντικρούσει τους Morton και Jackson, εξέδωσε το βιβλίο  History of the discovery of the application of Nitrous Oxide Gas,Ether and other vapors.

 Τον Ιανουάριο του 1948 με την εγκατάστασή του στην Νέα Υόρκη, εγκαταλείποντας γυναίκα και γιο στο Hartford, άρχισε να πειραματίζεται μόνος του, εισπνέοντας αιθέρα και χλωροφόρμιο, με αποτέλεσμα να εθιστεί στο χλωροφόρμιο. Στις 21 Ιανουαρίου 1848, ημέρα των γενεθλίων του, υπό την επήρεια του χλωροφορμίου, περπατώντας στους δρόμους της Νέας Υόρκης περιέλουσε με θεϊκό οξύ τα ρούχα δύο κοινών γυναικών, με αποτέλεσμα να συλληφθεί. Όταν συνήλθε από την επήρεια του χλωροφορμίου, ζήτησε από τους αστυνομικούς να τον συνοδεύσουν στο σπίτι του, προκειμένου να πάρει τα ξυριστικά του είδη.

Αυτοκτόνησε στο κελί του στις 24 Ιανουαρίου, κόβοντας με ξυράφι την μηριαία αρτηρία του, αφού πρώτα είχε εισπνεύσει μεγάλη δόση χλωροφορμίου.

Δώδεκα ημέρες πριν από τον θάνατό του, χωρίς ποτέ να το μάθει, ο Σύλλογος Παριζιάνων ιατρών, τον εξέλεξε επίτιμο μέλος του, του χορήγησε τιμητικό δίπλωμα ιατρού και τον αναγνώρισε ως τον πρώτο ο οποίος ανακάλυψε την αναισθησία και την χρησιμοποίησε  σε χειρουργικές επεμβάσεις.

Όπως συμβαίνει πολλές φορές σε ανάλογες περιπτώσεις, η αναγνώριση του Wells ως του πρώτου ο οποίος χορήγησε αναισθησία, ήλθε  μετά τον θάνατό του, με αποτέλεσμα η πολιτεία του Κονέκτικατ και η πόλις του Hardford να αναγείρουν ένα μνημείο αφιερωμένο στον   Wells ο οποίος ανακάλυψε την αναισθησία  στις 11 Δεκεμβρίου 1844.Επίσης το 1910 έγινε η αποκάλυψη του αγάλματός του στην Πλατεία των Η.Π.Α. στο Παρίσι

ΓΒ